Віцэ-каралеўства Перу

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Віцэ-каралеўства Іспанскай імперыі
Віцэ-каралеўства Перу
Virreinato del Perú
Сцяг Герб
Сцяг Герб
Map of the Viceroyalty of Peru.svg
Віцэ-каралеўства Перу (яго максімальная намінальная плошча і яго тэрыторыя перад скасаваннем)
< Flag of Cross of Burgundy.svg
< Flag of Cross of Burgundy.svg
Flag of Peru (1821-1822).svg >
Flag of Spain (1785–1873, 1875–1931).svg >
Bandera de Costas 1700-1771.png >
Flag of Chile (1812-1814).svg >
1542 — 1824

Сталіца Ліма,
Куска (1821-1824)
Мова(ы) афіцыйна іспанская, таксама кечуа, аймара, пукіна і інш.
Афіцыйная мова іспанская мова
Рэлігія Рымска-каталіцкая царква
Грашовая адзінка Песа
Форма кіравання манархія
Commons-logo.svg Віцэ-каралеўства Перу на Вікісховішчы

Віцэ-каралеўства Перу (ісп.: El Virreinato del Perú) — уяўляла сабою тэрытарыяльную адзінку, якая ўваходзіла ў склад іспанскай каланіяльнай імперыі. Было заснавана каралеўскай граматай Карла I, падпісанай у Барселоне 20 лістапада 1542 года, пасля заваявання Перу канкістадорамі на чале з Франсіска Пісара. Аснову тэрыторыі склалі вобласці Новая Кастылія і Новы Таледа.

Віцэ-каралеўства Перу ў момант свайго максімальнага тэрытарыяльнага пашырэння складалася са значнай частцы Паўднёвай Амерыкі і частцы Цэнтральнай Амерыкі, якія кіраваліся з дапамогай розных формаў кантролю яго ўладамі. Нягледзячы на гэта на працягу XVIII-га стагоддзя аж да здабыцці незалежнасці ад Іспаніі краінамі гэтага рэгіёна, назва ў рэчаіснасці адносілася толькі да тэрыторыі, якую цяпер займаюць Перуанская рэспублікай, Чылі і Балівія.

Напачатку XIX-га стагоддзя Віцэ-каралеўства Перу звалі самым важным уладаннем іспанскай кароны, якое лічылася адным адным з найважнейшых крыніц яе прыбыткаў. Віцэ-каралеўства Перу падчас вайны за незалежнасць іспанскіх калоній стала апошнім бастыёнам і цэнтрам контррэвалюцыі ў Паўднёвай Амерыцы, якое працягвала існаваць без падтрымкі Іспаніі і нягледзячы на ўнутрыпалітычныя разлады, вымусіўшы Хасэ дэ Сан-Марціна адмовіцца ад працягу сваёй вызваленчай місіі пасля заснавання Перуанскай рэспублікі. Урэшце віцэ-каралеўства спыніла сваё існаванне ў 1824 годзе ў выніку вырашальных перамог Сімона Балівара.

Віцэ-каралеўства фінансавала і ажыццяўляла ваенныя кампаніі супраць мапучэ падчас Араўканскай войны, якая доўжылася на працягу ўсяго каланіяльнага перыяду. Толькі ў 1662 годзе было адпраўлена 950 салдат і патрачана 300 000 песа. Умацаванне порта Кальяа і ўтрыманне флота для абароны бліжэйшых калоній ад нападаў карсараў і піратаў таксама было ў вядзенні віцэ-каралёў Перу.

Шаблон:Віцэ-каралі Перу