Віктар Іванавіч Боўш

Віктар Іванавіч Боўш
Дата нараджэння	24 жніўня 1930(1930-08-24)
Месца нараджэння	Брэст, Палескае ваяводства, Польская Рэспубліка
Дата смерці	4 мая 2005(2005-05-04) (74 гады)
Грамадзянства	Беларуская ССР  Беларусь
Род дзейнасці	філосаф, палітолаг
Месца працы	Брэсцкая мытня[d] Брэсцкі дзяржаўны ўніверсітэт імя А. С. Пушкіна Інстытут філасофіі НАН Беларусі
Навуковая ступень	доктар філасофскіх навук
Навуковае званне	прафесар (1987)
Альма-матар	Кіеўскі дзяржаўны ўніверсітэт імя Т. Р. Шаўчэнкі (1955)

Ві́ктар Іва́навіч Бо́ўш (24 жніўня 1930, Брэст — 4 мая 2005) — беларускі філосаф, палітолаг і правазнавец. Доктар філасофскіх навук (1982), прафесар (1987).

Біяграфія

Нарадзіўся 24 жніўня 1930 у Брэсце-над-Бугам у сям’і Івана Аляксандавіча Боўша (нар. 1907).

У 1950 годзе скончыў СШ № 3 г. Брэста з сярэбраным медалём. У 1955 годзе скончыў Кіеўскі дзяржаўны ўніверсітэт.

Пасля заканчэння ўніверсітэта працаваў кантралёрам, інспектарам, старшым інспектарам Брэсцкай мытні Міністэрства знешняга гандлю СССР (1955—1962). У 1963—1967 гадах — аспірант, малодшы і старшы навуковы супрацоўнік Інстытута філасофіі і права АН БССР. У 1967—1968 гадах — старшы выкладчык кафедры навуковага камунізму Брэсцкага педагагічнага інстытута.

З 1972 па 1996 год працаваў у Інстытуце філасофіі і права АН БССР, дзе займаў пасаду загадчыка аддзела крытыкі буржуазнай філасофіі, ідэалогіі і антыкамунізму. У 1989—1996 гадах займаў пасаду намесніка дырэктара інстытута па навуковай рабоце. Лічыцца адным з ідэолагаў сучаснай беларускай дзяржаўнасці.

Памёр 4 мая 2005.

Грамадска-палітычная дзейнасць

Актыўна выступаў з крытыкай дзеячаў беларускай культуры.

Сумесна са старшым навуковым супрацоўнікам таго ж інстытута Уладзімірам Бегуном апублікаваў у часопісе «Политический собеседник» (1987, № 2) артыкул «З пазіцый абстрактнага гуманізму», у якім абвінаваціў пісьменніка Алеся Адамовіча ў пацыфізме. У артыкуле папярэджанне Адамовіча аб небяспецы ядзернай вайны інтэрпрэтавалася наступным чынам:

Вось пачынаецца гэтая вайна, прыходзіць агрэсар, і ён, як некалі фашысцкія каты, катуе і ставіць да сценкі вашых бацькоў... зразумелыя паводзіны кожнага ў гэтым выпадку — трэба абараняць бацьку і маці... Аказваецца, ёсць пісьменнік, які пераконвае нас, што цяпер так нельга. Неабходна, кажа ён, пашкадаваць ката, бо адплата можа прывесці да страшных наступстваў.

На VIII пленуме Мінскага гаркама КПБ у 1987 годзе выступіў супраць «крыклівай кампаніі ў сувязі са 100-годдзем мастака-мадэрніста Шагала» і «навязвання савецкім людзям фальшывых аўтарытэтаў».

Навуковая дзейнасць

Даследаваў тэарэтыка-метадалагічныя праблемы сучаснага грамадскага развіцця, фарміравання прававой дзяржавы і грамадзянскай супольнасці, нацыянальных і міжнародных адносін, гісторыі замежнай філасофіі, а таксама футуралогіі, палітыкі і права.

Бібліяграфія

• «Сацыяльная тэхналогія пра будучае: ілюзіі і міфы» (1976)
• «Футуралогія і антыкамунізм» (1977)
• «Рэальны сацыялізм і сучасныя „крыжаносцы“» (1985)

Літаратура

• Боўш Віктар Іванавіч // Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 3: Беларусы — Варанец / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн. : БелЭн, 1996. — Т. 3. — С. 223. — 511 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0035-8. — ISBN 985-11-0068-4 (т. 3).
• Бовш Виктор Иванович // Республика Беларусь: Энциклопедия в 7 т. / редкол. Г. П. Пашков и др.. — Мн.: БелЭн, 2006. — Т. 2: А — Герань. — С. 423. — 912 с. — ISBN 985-11-0371-3.
• Ожог родного очага (руск.) / Сост., общ. ред. и вступ. ст. Г. Гусейнова и Д. Драгунского. — М.: Прогресс, 1990. — 328 с. — ISBN 5-01-002294-Х.