Габрыэль Нарутовіч

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Габрыэль Нарутовіч
Gabriel Narutowicz
Габрыэль Нарутовіч
сцяг
Прэзідэнт Польшчы
11 — 16 снежня 1922
Папярэднік: пасада заснавана

Юзаф Пілсудскі як Начальнік дзяржавы Польскага

Пераемнік: Мацей Ратай (в. а.)
Станіслаў Вайцяхоўскі
сцяг
Міністр замежных спраў Польшчы
28 чэрвеня — 14 снежня 1922
Прэм'ер-міністр: Артур Слівіньскі
Юліян Новак
Папярэднік: Канстанцін Скірмунт
Пераемнік: Аляксандр Скшыньскі
сцяг
Міністр грамадскіх прац Польшчы
23 чэрвеня 1920 — 6 чэрвеня 1922
Прэм'ер-міністр: Уладзіслаў Грабскі
Вінцэнты Вітас
Антоній Панікоўскі
Папярэднік: Анджэй Кэндзер
Пераемнік: Уладзіслаў Зімінскі
 
Партыя: беспартыйны
Адукацыя: Імператарскі Санкт-Пецярбургскі ўніверсітэт
Цюрыхскі ўніверсітэт
Прафесія: Гідраінжынер
Дзейнасць: палітык, дыпламат, інжынер, прафесар універсітэта
Веравызнанне: Каталіцкая царква
Нараджэнне: 17 сакавіка 1865(1865-03-17)[1][2]
Цельшы, Цяльшэйскі раён[d], Цяльшэйскі павет, Літва
Смерць: 16 снежня 1922(1922-12-16)[1][2] (57 гадоў)
Варшава, Польшча[3]
Пахаванне: сабор Святога Яна Хрысціцеля
 
Узнагароды:
Ордэн Белага арла
Ордэн Адраджэння Польшчы 1-й ступені

Габрыэль Нарутовіч (польск.: Gabriel Narutowicz) (17 сакавіка 1865, Цяльшэй, Ковенская губерня, цяпер Літва — 16 снежня 1922, Варшава, Польшча) — польскі дзяржаўны дзеяч, інжынер-канструктар.

Вучыўся ў Пецярбургскім (1884—1886 гг.) і Цюрыхскім (1886—1891 гг.) універсітэтах. Праектаваў і кіраваў будаўніцтвам ГЭС у Швейцарыі, Італіі, Іспаніі. З 1908 г. прафесар Вышэйшай політэхнічнай школы ў Цюрыху. У Першую сусветную вайну ўзначальваў Польскі грамадскі камітэт у Цюрыху, быў членам дырэкцыі Генеральнага камітэта дапамогі ахвярам вайны ў Польшчы, т.зв. камітэта ў Веве. З 1920 г. у Польшчы: міністр публічных работ (1920—1921 гг.), міністр замежных спраў (1922 г.). 9 снежня 1922 г. выбраны першым прэзідэнтам Польскай Рэспублікі пры падтрымцы левых, цэнтрыстаў і прадстаўнікоў нацыянальных меншасцей, што выклікала рэзкія нападкі правых. 16 снежня застрэлены на мастацкай выставе ў Варшаве нацыяналістам Элігіюшам Невядомскім.

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Мазоўка Н. Нарутовіч // БЭ ў 18 т. Т. 11. Мн., 2000.