Газель (страфа)

Газе́ль (ад араб. غَزَل‎‎‎, ġazal) — форма лірычнага верша, распаўсюджаная ў паэзіі народаў Сярэдняй Азіі, Блізкага Усходу, Індыі і Пакістана.

Структура

Газель складаецца, як правіла, не менш чым з 3 і не больш чым з 12 двухрадкоўяў (бейтаў), якія звязаны паміж сабой манарамай па схеме аа, ба, ва, га... У апошнім бейце звычайна ўпамінаецца імя або псеўданім аўтара верша.

Гісторыя

Газель узнікла з персідскай народнай лірычнай песні. Росквіту гэты жанр дасягнуў у творчасці класічных паэтаў Усходу: Саадзі, Хафіза, Джамі, Нізамі.

З XIX стагоддзя форма газелі пранікла ў еўрапейскую паэзію, дзе яе выкарыстоўвалі І. В. Гётэ, А. Фет, В. Брусаў, І. Франко. У беларускай літаратуры вядома «Кактэбельская газель» С. Ліхадзіеўскага.

Літаратура

• Газель // Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 4: Варанецкі — Гальфстрым / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн. : БелЭн, 1997. — Т. 4. — С. 431. — 480 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0035-8. — ISBN 985-11-0090-0 (т. 4).