Перайсці да зместу

Ганна Уладзіміраўна Дыбо

З Вікіпедыі, свабоднай энцыклапедыі
Ганна Уладзіміраўна Дыбо
Дата нараджэння 4 чэрвеня 1959(1959-06-04) (67 гадоў)
Месца нараджэння
Грамадзянства
Бацька Уладзімір Антонавіч Дыбо
Род дзейнасці мовазнаўца, цюрколаг, даследчыца, філолаг
Навуковая сфера мовазнаўства і параўнальнае мовазнаўства[d]
Месца працы
Навуковая ступень доктар філалагічных навук () (1991)
Альма-матар
Навуковы кіраўнік Андрэй Анатолевіч Залізняк і Edkhyam Tenishev[d]
Вядомыя вучні Kirill Babaev[d] і Kirill Reshetnikov[d]
Член у

Га́нна Уладзі́міраўна Дыбо́ (4 чэрвеня 1959, Масква, РСФСР, СССР) — савецкі і расійскі лінгвіст, кампаратывіст, спецыяліст па цюркскіх, мангольскіх і тунгуса-маньчжурскіх мовах, якія аб'ядноўваюцца ў гіпатэтычную алтайскую моўную сям'ю. Доктар філалагічных навук (1992), член-карэспандэнт РАН з 29 мая 2008 года па Аддзяленні гісторыка-філалагічных навук (мовазнаўства), член Камісіі па барацьбе з ілжэнавукай[2]. Прадстаўніца Маскоўскай школы кампаратывістыкі[3]. Дачка лінгвістаў У. А. Дыбо і В. Р. Чурганавай.

Біяграфія

[правіць | правіць зыходнік]

Скончыла аддзяленне тэарэтычнай і прыкладной лінгвістыкі філалагічнага факультэта МДУ (1981; дыпломная праца «Деклинационные различия в новгородских диалектах XIII-ХIV вв. и проблема локализации письменных памятников»). Праходзіла завочную аспірантуру ў ІРМ АН СССР. Загадчыца Аддзела ўрала-алтайскіх моў Інстытута мовазнаўства РАН. Вядучы навуковы супрацоўнік Цэнтра кампаратывістыкі Інстытута ўсходніх культур РДГУ. Ганне Дыбо належаць уплывовыя працы ў галіне семантычнай рэканструкцыі прамовы і протакультуры (на алтайскім матэрыяле).

Ступень доктара філалагічных навук прысуджана пры абароне кандыдацкай дысертацыі «Семантическая реконструкция в алтайской этимологии» (1991)[4]. Член экспертнага савета ВАК РФ па філалогіі і мастацтвазнаўстве (2013—2018), з 2019 года — член ВАК.

Аўтар шэрагу раздзелаў у шасцітомнай «Сравнительно-исторической грамматике тюркских языков» (М., 1984—2006) і артыкулаў у дагэтуль выдаваным шматтомным «Этимологическом словаре тюркских языков». Удзельнічае ў Лінгвістычным атласе Еўропы.

Член журы Міжнароднага конкурса перакладаў цюркамоўнай паэзіі «Ак Торна» (2012). Уваходзіць у склад рэдкалегіі часопіса «Известия РАН. Серия литературы и языка». Уваходзіла ў склад праўлення створанага ў 2019 годзе і ліквідаванага ў 2022 годзе Фонда захавання і вывучэння родных моў народаў Расійскай Федэрацыі.

Працы

[правіць | правіць зыходнік]

Манаграфіі

[правіць | правіць зыходнік]
  1. Семантическая реконструкция в алтайской этимологии. Соматические термины (плечевой пояс). — М. : Гнозис, 1995. — 385 стр.
  2. An Etymological dictionary of the Altaic languages (сумесна з С. А. Старасціным і А. А. Мудраком). — Vol. 1-3. — Leiden, 2003. — 2096 p.
  3. Лингвистические контакты ранних тюрков : лексический фонд : пратюркский период. — М., Вост. лит., 2007. — 223 стр.

Артыкулы

[правіць | правіць зыходнік]
  1. Деклинационные различия новгородских диалектов XIII—XIV вв. и их локализация // Балтославянские исследования. 1986—1987. — М., 1987—1988. — Ч. 1-2.
  2. Инлаутные гуттуральные в тунгусо-маньчжурском и праалтайском // Сравнительно-историческое языкознание на современном этапе. — М., 1990. — С. 51-53.
  3. Иранские названия пядей // Вопросы иранистики и алановедения. — Владикавказ, 1990. — С. 13-15.
  4. Тюрк. *t-, *d- // Славистика. Индоевропеистика. Ностратика. — М., 1991. — С. 50-65.
  5. Die Namen des Zeigefingers in den turk- und den altaischen Sprachen // Turkologica. 26. Laut- und Wortgeschichichte der Turksprachen. — Wiesbaden, 1995. — S. 17-41.
  6. Мир поздних пратюрков (Wörter und Sachen) // Гуманитарная наука в России : Соросовские лауреаты. (Т. 3) : Филология. Литературоведение. Культурология. Лингвистика. Искусствознание: Материалы Всерос. конкурса науч.-исслед. проектов в области гуманит. наук 1994 г. — М., 1996. — С. 196—204.
  7. К культурной лексике праалтайского языка // Балтославянские исследования, 1988—1996 : Сб. науч. тр. — М., 1997. — С. 164—177.
  8. Место сравнительно-исторического языкознания среди исторических наук // Размышления о современной педагогике : Материалы семинара. — М., 1997. — С. 79-98.
  9. Дентальные взрывные в пратюркском // Аспекты компаративистики 1. — М., РГГУ. 2005. — С. 49-82.

Крыніцы

[правіць | правіць зыходнік]
  1. ↑ (unspecified title) Праверана 26 сакавіка 2019.
  2. ↑ » Состав Комиссии РАН по борьбе с лженаукой Комиссия по борьбе с лженаукой. klnran.ru. Архівавана з першакрыніцы 2 чэрвеня 2019. Праверана 6 лістапада 2022.
  3. ↑ Старостин, Г. С. и др. К истокам языкового разнообразия. Десять бесед о сравнительно-историческом языкознании с Е. Я. Сатановским. — Москва: Издательский дом «Дело» РАНХиГС, 2015. — С. 246. — 584 с. — ISBN 978-5-7749-1054-0, УДК 81-115, ББК 81.
  4. ↑ Дыбо Анна Владимировна. Архівавана з першакрыніцы 4 сакавіка 2016. Праверана 16 чэрвеня 2010.

Спасылкі

[правіць | правіць зыходнік]
Узята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Ганна_Уладзіміраўна_Дыбо&oldid=5053951"