Гарадзішча (Шчомысліцкі сельсавет)

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Вёска
Гарадзішча
Краіна
Вобласць
Раён
Сельсавет
Каардынаты
Часавы пояс
Тэлефонны код
+375 17
Аўтамабільны код
5
Гарадзішча на карце Беларусі ±
Гарадзішча (Шчомысліцкі сельсавет) (Беларусь)
Гарадзішча (Шчомысліцкі сельсавет)
Гарадзішча (Шчомысліцкі сельсавет) (Мінская вобласць)
Гарадзішча (Шчомысліцкі сельсавет)

Гарадзі́шча[1] (трансліт.: Haradzišča, руск.: Городище) — вёска ў Мінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Шчомысліцкага сельсавета.

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Упершыню згадваецца ў Метрыцы ВКЛ у 1547 годзе. У Попісу войска ВКЛ 1567 года ёсць звесткі, што з гарадзішчанскага маёнтка ставілі 2 "коні". У 1582 годзе мястэчка, панскі двор, стадола, праводзіліся таргі.

Вёскай валодалі Палубінскія, Статкевічы, пазней на працягу 250 гадоў Пішчалы.

У XVIII ст. у Гарадзішчы была карчма і млын. У 1756 годзе пабудавана драўляная ўніяцкая Мікалаеўская царква.

У 1839 годзе царква пераведзена ў праваслаўе. Да 1864 года Гарадзішча было цэнтрам Гарадзішчанскай воласці. У 1894 годзе каля храма пабудавана званіца.

Царква зачынена савецкай уладай і разбурана ў 2-ю сусветную вайну.

У 2017 годзе на плошчы у вёсцы ўстаноўлены памятны знак з нагоды 470-годдзя паселішча (адлічанага ад 1547 года).

Вядомыя асобы[правіць | правіць зыходнік]

  • Рудольф Пішчала (1788-1868) -- падрадчык будаўніцтва ў 1825 годзе гарадской турмы ў Мінску (цяпер СІЗА-1), пазней вядомай пад назвамі "Пішчалаўскі замак" і "Валадарка". Памёр і пахаваны ў Гарадзішчы.
  • Станіслаў Пішчала (памёр 20 лістапада 1807) -- харунжы коннай гвардыі войскаў ВКЛ. Памёр і пахаваны ў Гарадзішчы.
  • Дамінік Пішчала (нар. 1710) -- оберст-лейтэнант войскаў ВКЛ.

Выдатныя мясціны[правіць | правіць зыходнік]

  • Гарадзішча на Менцы, мясцовая назва "Вал"
  • Рака Менка, якая дала назву сталіцы Беларусі Мінску (Менску) -- правы прыток ракі Пціч. Бярэ свой пачатак у Гарадзішчы. У раёне Гарадзішча на Менцы ў раку некалі ўпадаў ручай Дунай (цяпер перасох, засталося рэчышча).
  • Могілкі сярэдзіны XVI ст. (археалагічны аб'ект). Даследаваныя археолагамі ў 2012 годзе, аднесеныя да самага ранняга перыяду існавання вёскі. Месцяцца з супрацьлеглага ад Менскі выхаду з вала, на цяперашні час ніяк не абазначаныя на мясцовасці.

Зноскі

  1. Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь: Мінская вобласць: нарматыўны даведнік / І. А. Гапоненка, І. Л. Капылоў, В. П. Лемцюгова і інш.; пад рэд. В. П. Лемцюговай. — Мн.: Тэхналогія, 2003. — 604 с. ISBN 985-458-054-7. (DJVU)

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя ў 15 тамах. Т. 8, кн. 3. Мінская вобласць / Рэдкалегія: Т. У. Бялова (дырэктар) і інш. — Мн.: БелЭн, 2012. — 624 с.: іл. ISBN 978-985-11-0636-9 — С. 377—378.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]