Гараднічы

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search

Гараднічы (польск.: horodniczy, руск.: городничий, лац.: aedilis) — земскі кіраўнік у ВКЛ з XV стагоддзя.

  • Ён прымаў удзел ў набыцці і захаванні некаторых гарадоў і замкаў ў ВКЛ. Кампетэнцыя сачыць за станам умацаванняў замка, увага да пажарнай бяспекай і камандаванне аховай у выпадку неабходнасці, кіраванне ключамі да крэпасці (такім чынам, былі часта званыя як «ключнікі» польск.: klucznicy).
  • У Расійскай імперыі 17751862 гг. — службовая асоба з дваран, кіраўнічы паліцыяй. У 1862-1917 г. — начальнік павятовага горада. Да 1775 г. (XVIXVII ст.) тое ж, што «гарадавы аканом» (руск.: городовой приказчик).

Крыніцы[правіць | правіць зыходнік]

  • «Современный толковый словарь русского языка», Ридерз Дайджест, г. Москва, 2004 г. ISBN 5-89355-108-7, c. 137;
  • Брокгауз и Ефрон, «Энциклопедический словарь» (в 86 томах), г. СПб, 1890—1907 гг.;
  • Кузнецов С. А., «Большой толковый словарь русского языка», 1-е издание, г. СПб, Норинт., 1998 г.;
  • Ожегов С. И. (совместно Н. Ю. Шведова), «Толковый словарь русского языка», 22-е издание, 1992 г.;
  • под ред. Ушакова Д. Н., «Большой толковый словарь современного русского языка» (в 4 томмах), 1935—1940 (1947—1948).