Гарадскі пасёлак Бялынічы

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Гарадскі пасёлак
Бялынічы
Catholic Church in Białyničy, Napaleon Orda.jpg
Сцяг Герб
Сцяг
Герб
Краіна
Вобласць
Раён
Каардынаты
Першае згадванне
Насельніцтва
9 600 чалавек (2009)
Часавы пояс
Тэлефонны код
+375 2232
Паштовы індэкс
213055
Аўтамабільны код
6
Гарадскі пасёлак Бялынічы (Беларусь)
Гарадскі пасёлак Бялынічы
Гарадскі пасёлак Бялынічы (Магілёўская вобласць)
Гарадскі пасёлак Бялынічы
Гарадскі пасёлак Бялынічы (Бялыніцкі раён)
Гарадскі пасёлак Бялынічы

Бялы́нічы (афіц. транс.: Bialyničy) — гарадскі пасёлак у Магілёўскай вобласці Беларусі, цэнтр Бялыніцкага раёна.

Геаграфічнае становішча[правіць | правіць зыходнік]

Стаіць на р. Друць. За 36 км ад Магілёва, пабліз аўтадарогі Мінск-Магілёў. За 1 км на ўсход ад гарадскога пасёлка знаходзяцца балота Няропля і тарфяное радовішча Цітаўка.

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Упершыню згадваецца з сяр. 16 ст. як сяло ў Аршанскім павеце Віцебскага ваяводства ВКЛ. З пач. 17 ст. уласнасць Сапегаў. У 1624 Л. І. Сапега заснаваў тут манастыр кармелітаў — адзін з найбагатых у ВКЛ. У манастыры знаходзіўся Бялыніцкі абраз Божай Маці, шанаваны хрысціянамі розных канфесій. З-за шматлікіх працэсій і паломніцтваў да яе Бялынічы зваліся Беларускай Чанстаховай (абраз знік падчас Вялікай Айчыннай вайны з Магілёўскага краязнаўчага музея). З 1772 г. — ў Магілёўскім павеце Расійскай імперыі. Пасля 1861 г. — цэнтр воласці Магілёўскага павета. З 1924 г. — цэнтр раёна. З 1938 г. — гарадскі пасёлак.

Насельніцтва[правіць | правіць зыходнік]

Насельніцтва ў 1968 г. складала 7,3 тыс.чал., у 2005 г. — 9,9 тыс. чал., у 2009 г. — 10,688 тыс. чал.

Эканоміка[правіць | правіць зыходнік]

Прадпрыемствы харчовай прамысловасці. Гасцініца.

Культура[правіць | правіць зыходнік]

Бялыніцкі раённы мастацкі музей імя В. К. Бялыніцкага-Бірулі.

Вядомыя асобы[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 14: Рэле — Слаявіна / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн.: БелЭн, 2002. — Т. 14. — С. 255. — 512 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0238-5 (Т. 14).

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

Шаблон:Бялыніцкі раён