Перайсці да зместу

Генрых фон Кляйст

З Вікіпедыі, свабоднай энцыклапедыі
Генрых фон Кляйст
ням.: Bernd Heinrich Wilhelm von Kleist
Асабістыя звесткі
Дата нараджэння 18 кастрычніка 1777(1777-10-18)[1][2][…]
Месца нараджэння
Дата смерці 21 лістапада 1811(1811-11-21)[1][5][…] (34 гады)
Месца смерці
Пахаванне
Грамадзянства
Бацька Joachim Friedrich von Kleist[d][6]
Маці Juliane Ulrike von Pannwitz[d][6]
Альма-матар
Прафесійная дзейнасць
Род дзейнасці
драматург, паэт, празаік
Кірунак рамантызм
Жанр родапачынальнік жанру «апавяданне»
Мова твораў нямецкая
Подпіс Выява аўтографа
Лагатып Вікісховішча Медыяфайлы на Вікісховішчы

Генрых фон Клейст, таксама Генрых фон Кляйст (ням.: Heinrich von Kleist; 18 кастрычніка 1777(1777-10-18)[1][2][…], Франкфурт-на-Одэры, Брандэнбург, Каралеўства Прусія[3][4][…] — 21 лістапада 1811(1811-11-21)[1][5][…], Кляйнер-Ванзе[d], Берлін, Каралеўства Прусія[4]) — нямецкі пісьменнік-рамантык, драматург, паэт і празаік. Адзін з пачынальнікаў жанру апавядання.

Біяграфія

[правіць | правіць зыходнік]

Фарміраваўся пад уплывам філасофіі І. Канта, Ж. Ж. Русо. Першая трагедыя — «Сям’я Шрофенштайн» (паст. 1804). Трагікамедыя «Амфітрьіён» (1807), трагедыя «Пентэсілея» (1808) напісаны на антычныя сюжэты, драма «Кетхен з Гайльбрана…» (паст. 1810) — на сярэдневяковы. Патрыятычным пафасам вылучаюцца драмы «Бітва Германа» (нап. 1808), «Прынц Фрыдрых Гомбургскі» (нап. 1810; абедзве выд. 1821), публіцыстычныя артыкулы-маніфесты «Германія — сваім дзецям» (1808), «Катэхізіс немцаў» (1809). Аўтар сатырычнай камедыі «Разбіты збан» (паст. 1807), рэалістычных навел «Міхаэль Кольхаас» (1810), «Заручыны ў Сан-Дамінга» (1811) і інш.

Яго творы пераважна маральна-філасофскай праблематыкі, адметныя сюжэтнай напружанасцю, максімалізмам пачуццяў, трагізмам светаўспрымання рэчаіснасці.

Пісьменнік пакутаваў на меланхолію, меў навязлівую ідэю скончыць жыццё самагубствам, што не раз прапаноўваў сваёй жонцы. Урэшце ён пасябраваў з хворай на рак Генрыетай Фогель, з якой яны разам сышлі з жыцця, застрэліўшыся.

Спадчына

[правіць | правіць зыходнік]

На творы Кляйста многія кампазітары пісалі музыку, яго драмы і навелы шматразова экранізаваліся. Франц Кафка ў значнай ступені зазнаў уплыў яго твораў.

У 1912 годзе, калі адзначаўся стагадовы юбілей пісьменніка, была заснавана прэстыжная нямецкая літаратурная прэмія ў яго гонар.

Крыніцы

[правіць | правіць зыходнік]
  1. ↑ а б в г Heinrich von Kleist // Internet Broadway Database — 2000. Праверана 9 кастрычніка 2017.
  2. ↑ а б Itaú Cultural Kleist // Enciclopédia Itaú Cultural — São Paulo: Itaú Cultural, 2001. — ISBN 978-85-7979-060-7 Праверана 9 кастрычніка 2017.
  3. ↑ а б Клейст Генрих фон // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969. Праверана 28 верасня 2015.
  4. ↑ а б в г https://wepa.unima.org/en/heinrich-von-kleist/
  5. ↑ а б Heinrich von Kleist // Nationalencyklopedin — 1999. Праверана 9 кастрычніка 2017.
  6. ↑ а б Pas L. v. Genealogics — 2003.

Літаратура

[правіць | правіць зыходнік]
  • Лявонава Е. А. Кляйст // Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 8: Канто — Кулі / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн. : БелЭн, 1999. — Т. 8. — С. 353. — 576 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0035-8. — ISBN 985-11-0144-3 (т. 8).
  • Allan S. The plays of Heinrich von Kleist: ideals and illusions. — Cambridge; New York: Cambridge UP, 1996.
  • Heinrich von Kleist: neue Wege der Forschung / Hrsg. von A. Knittel, I. Kording. — Darmstadt: Wissenschaftliche Buchgesellschaft, 2003.
  • Griffiths E. Political change and human emancipation in the works of Heinrich von Kleist. — Rochester: Camden House, 2005.

Спасылкі

[правіць | правіць зыходнік]
Узята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Генрых_фон_Кляйст&oldid=5046888"