Генрых II Бурбон-Кандэ

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Генрых II дэ Бурбон-Кандэ
фр.: Henri de Bourbon, prince de Condé
Генрых II дэ Бурбон-Кандэ
Генрых II дэ Бурбон Кандэ. Партрэт невядомага мастака. Музей Кандэ, Шанціі.
Arms of Henri de Conde.svg
сцяг
3-і прынц Кандэ
1 верасня 1588 — 26 снежня 1646
Папярэднік Генрых I Бурбон
Пераемнік Людовік II дэ Бурбон
 
Дзейнасць ксёндз
Веравызнанне каталіцтва
Нараджэнне 1 верасня 1588(1588-09-01)
Смерць 26 снежня 1646(1646-12-26) (58 гадоў)
Род Бурбоны, Кандэ
Бацька Генрых I дэ Бурбон-Кандэ
Маці Шарлота дэ ла Трэмуйль
Жонка Шарлота-Маргарыта дэ Манмарансі
Дзеці сыны: Людовік II дэ Бурбон, Арман дэ Бурбон
дачка: Ганна Жэнеўева дэ Бурбон-Кандэ
 
Ваенная служба
Званне генерал
Бітвы
 
Аўтограф Signature of the Prince of Condé (Henri de Bourbon) at the marriage of his son in Feb 1641.png
 
Узнагароды
Knight of the Order of the Holy Spirit Knight of the Order of Saint-Michel

Анры II дэ Бурбон (фр.: Henri de Bourbon; 1 верасня 1588 — 26 снежня 1646) — 3-і прынц дэ Кандэ, 1-ы герцаг дэ Манмарансі з 1633 года, 3-і герцаг Энгіенскі з 1588—1621, герцаг дэ Шатару.

Стаў прынцам дэ Кандэ неўзабаве пасля свайго нараджэння, якое адбылося ўжо пасля смерці бацькі, прынца Генрыха I.

Ён ажаніўся з Шарлотай-Маргарытай дэ Манмарансі ў 1609 годзе. Паколькі яго жонка стала аб’ектам заляцанняў і нясціплай увагі Генрыха IV, яму прыйшлося часова бегчы з жонкай з краіны.

Меў трох дзяцей, якія сталі аднымі з галоўных удзельнікаў Фронды:

  1. Ганна Жэнеўева дэ Бурбон-Кандэ (16191679), у шлюбе з Генрыхам II Арлеанскім, герцагам Лангвіль.
  2. Людовік II дэ Бурбон (16211686), вядомы як Вялікі Кандэ, спадчыннік бацькі, 4-ы герцаг Энгіенскі ў 1621—1646 гадах.
  3. Арман дэ Бурбон (16291666), 1-ы прынц Канці з 1629 года.

Вядомы гістарычны анекдот, які нібыта словамі прынца Кандэ дэманструе палітычную сітуацыю ў Францыі часоў кіравання Людовіка XIII: «Прынц Кандэ неяк распавядаў пра адзін медаль, што некалі належаў яму. На правым баку яго быў выбіты профіль Людовіка XIII са звычайным надпісам: „Rex Franc. et Nav.“ („Кароль Францыі і Навары“); а на адваротным — профіль кардынала Рышэльё, акружаны словамі: „Nil sine consilio“ („Не дзейнічай не параіўшыся“)».

У «Мемуарах» Франсуа дэ Ларошфуко прынцу дадзена вельмі неадназначная характарыстыка: «Прынц Кандэ, вялікі палітык, выдатны прыдворны, але да асабістых спраў належаў больш, чым да дзяржаўных, усе свае дамаганні абмяжоўваў толькі адным — узбагачацца»[1].

Заўвагі[правіць | правіць зыходнік]

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]