Георгіяс Цалакаглу

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Георгіяс Цалакаглу
Γεώργιος Τσολάκογλου
Tsolakoglou.jpg
Дата нараджэння

1886(1886)

Месца нараджэння

в. Рэнтына, ном Трыкалы і Кардыцы, Фесалія, Каралеўства Грэцыя

Дата смерці

22 мая 1948(1948-05-22)

Месца смерці

Афіны, Каралеўства Грэцыя

Прыналежнасць

Сцяг Грэцыі Грэцыя

Род войскаў

Hellenic Army[d]

Званне

генерал

Бітвы/войны

Першая сусветная вайна і Другая сусветная вайна

Гео́ргіяс Цала́каглу (грэч.: Γεώργιος Τσολάκογλου; красавік 1886, вёска Рэнтына, ном Трыкалы і Кардыцы, Фесалія, Каралеўства Грэцыя — 22 мая 1948, Афіны, Каралеўства Грэцыя) — грэчаскі генерал, прэм'ер-міністр марыянетачнага ўрада акупаванай Грэцыі ў 19411942 гадах.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

23 красавіка 1941 года ў парушэнне загаду грэчаскага галоўнакамандуючага падпісаў з прадстаўнікамі нямецкага і італьянскага камандавання акт аб капітуляцыі грэчаскіх войскаў, пасля чаго стаў першым прэм'ер-міністрам марыянетачнага ўрада акупаванай Грэцыі (19411942).

Цалакаглу падчас выканання сваіх службовых абавязкаў перарываў любыя антынямецкія паўстанні і спробы аднавіць манархію. У гэтым яму дапамагалі нямецкія гарнізоны, якія заставаліся ў Грэцыі. Аднак гэта прыводзіла толькі да пагаршэння агульнага стану эканомікі Грэцыі і росту незадаволенасці грамадзян. Цалкам была разбурана інфраструктура, усе прыпасы канфіскоўваліся ў насельніцтва і адпраўляліся войскам. Больш таго, большую частку даходаў грэчаскі ўрад перадаваў немцам, забяспечваючы іх як прыпасамі, так і фінансамі. Гэта палітыка прывяла да голаду зімой 1941—1942 гадоў, падчас якога памерлі больш за 300 тысяч чалавек.

Нягледзячы на патрабаванні адстаўкі Цалакаглу, той адмаўляўся пакідаць сваю пасаду. Больш за 80 тысяч чалавек былі сагнаны на працу ў Германію ў часы кіравання Цалакаглу, а тыя, хто адмаўляўся пакідаць краіну, знішчаліся фізічна. Урэшце, замест генерала Цалакаглу 17 лістапада 1942 года быў прызначаны Канстантынас Лагафетопулас.

У 1945 годзе грэчаскім судом прысуджаны да смерці. Прысуд быў заменены на пажыццёвае зняволенне. Памёр ад лейкеміі ў маі 1948 года.

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]