Георг фон дэр Марвіц

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Георг фон дэр Марвіц
ням.: Georg von der Marwitz
Bundesarchiv Bild 146-1971-092-20, Frankreich, Kaiser Wilhelm II., Begleitung.jpg
фон дэр Марвіц (справа) з Кайзерам Вільгельмам II. і Рупрэхтам Баварскім (злева) у снежні 1917 каля Камбрэ
 
Дзейнасць: афіцэр
Нараджэнне: 7 ліпеня 1856(1856-07-07)
Смерць: 27 кастрычніка 1929(1929-10-27) (73 гады)
Дзеці: Hans-Georg von der Marwitz[d]
 
Ваенная служба
Гады службы: 18751919
Прыналежнасць: Flag of the German Empire.svg Германская імперыя
Род войскаў: Германская імперская армія
Званне:
Генерал кавалерыі
Генерал кавалерыі
Камандаваў: XXXVIII рэзервовы корпус
VI корпус
2-я армія
5-я армія
Бітвы: Франка-пруская вайна
Першая сусветная вайна
 
Узнагароды:
Ордэн «Pour le Mérite»
Жалезны крыж 1-га класа
Жалезны крыж 2-га класа
Ордэн Кароны
Ордэн «За заслугі перад Прускай каронай»
Ордэн Дома Гогенцолернаў
Ордэн Чырвонага арла Вялікі крыж
Кавалер Вялікага крыжа ордэна Мяча

Гео́рг фон дэр Ма́рвіц (ням.: Georg von der Marwitz; 7 ліпеня 1856, Штольп, правінцыя Памеранія, каралеўства Прусія (цяпер — Слупск, Паморскае ваяводства, Польшча) — 27 кастрычніка 1929) — германскі ваенны дзеяч, кавалерыйскі генерал, удзельнік Першай сусветнай вайны.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Георг фон дэр Марвіц уступіў у германскую армію ў 1875 годзе. У 18831886 гадах наведваў Ваенную акадэмію, да 1900 года камандаваў пяхотным палком, затым служыў начальнікам штаба XVIII корпуса. Перад пачаткам Першай сусветнай вайны знаходзіўся на пасадзе генерал-інспектара кавалерыі.

Першая сусветная вайна[правіць | правіць зыходнік]

З пачаткам вайны ў 1914 годзе служыў на Заходнім фронце, камандаваў нямецкімі войскамі ў бітве пры Халене. Пасля гэтага быў пераведзены на Усходні фронт, атрымаў камандаванне над зноў сфармаваным XXXVIII рэзервовым корпусам, які прыняў удзел у Мазурскай бітве зімой 1915 года. Затым быў пераведзены на поўдзень, дзе кіраваў баявымі аперацыямі супраць рускіх войскаў сумесна з аўстра-венгерскай арміяй. 7 сакавіка 1915 года быў узнагароджаны вышэйшай ваеннай узнагародай Прусіі — ордэнам «Pour le Mérite».

Акрыяўшы пасля хваробы восенню 1915 года, працягнуў службу на Заходнім фронце ў якасці камандзіра VI корпуса. Знаходзіўся на Усходнім фронце падчас Брусілоўскага наступу летам 1916 года.

З 6 кастрычніка 1916 годаад'ютант кайзера Вільгельма II. У снежні 1916 года пакінуў гэты пост і прыняў камандаванне 2-й арміяй на Заходнім фронце.

У лістападзе 1917 года камандаваў нямецкімі войскамі ў бітве пры Камбрэ, першай у гісторыі бітве, у якой у масавай колькасці былі задзейнічаныя танкі.

З верасня 1918 года камандаваў 5-й арміяй, кіраваў германскімі войскамі ў Сен-Міельскай аперацыі.

Пасля вайны[правіць | правіць зыходнік]

Пасля заканчэння вайны выйшаў у адстаўку. Памёр 27 кастрычніка 1929 года ва ўзросце 73 гадоў.

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]