Герман Анатольевіч Буланцаў
| Герман Анатольевіч Буланцаў | |
|---|---|
| Род дзейнасці | ваенны |
| Дата нараджэння | 18 верасня 1925 |
| Месца нараджэння | |
| Дата смерці | 11 снежня 1943 (18 гадоў) |
| Месца смерці | |
| Грамадзянства | |
| Бітвы/войны | |
| Узнагароды і прэміі |
 |
.svg){kind=small}
Герман Анатольевіч Буланцаў[1] (руск.: Герман Анатольевич Буланцев; 18 верасня 1925, Гомель — 11 снежня 1943, Невельскі раён, Пскоўская вобласць) — савецкі беларускі сяржант, удзельнік Вялікай Айчыннай вайны, кавалер ордэна Славы III і II ступені.
Біяграфія
[правіць | правіць зыходнік]Нарадзіўся 18 верасня 1925 года ў г. Гомель. Камсамолец. Вучыўся ў сярэдняй школе № 27 г. Гомеля. Захапляўся маляваннем, удзельнічаў у мастацкай самадзейнасці, творчых конкурсах, выставах, займаўся афармленнем школьнай насценгазеты. Член рэдкалегіі.
Выпускнік школы Герман Буланцев разам з аднакласнікамі і класным кіраўніком сышоў у 1941 годзе добраахвотнікам на фронт, адразу пасля выпускнога.
З 1942 года Герман Буланцев ваяваў у артылерыйскіх войсках у якасці наводчыка прылады ў званні яфрэйтара.
Вызваленне Невеля і Невельскага раёна пачалося 6 кастрычніка 1943 года ў перыяд Невельскай наступальнай аперацыі, якая стала часткай баявых дзеянняў войскаў Калінінскага фронту на Віцебскім кірунку. Баі за вызваленне раёна доўжыліся амаль тры месяцы. За Невельскую наступальную аперацыю 12 частках і злучэнням прысвоена найменне Невельскіх.
У жнівеньскіх баях 1943 года ён падбіў два танкі «Тыгр» і разбурыў пяць бліндажоў праціўніка.
За гераізм, праяўлены ў баях, камандаванне прадставіла Германа Буланцева да ўзнагароджання ордэнам Славы II ступені.
Нататка з газеты:
Годныя ордэна Славы. Камандзір гарматы гвардыі старшына Звераў і наводчык гвардыі яфрэйтар Буланцаў са сваім разлікам у жнівеньскіх баях падбілі адзін «Тыгр» і разбурылі 5 бліндажоў праціўніка. У апошніх баях знішчыў яшчэ адзін нямецкі танк. За геройскія справы камандаванне прадставіла Буланцава да ўзнагароджання ордэнам Славы II ступені і Зверава — ордэнам Славы III ступені.
У снежні 1943 года ў баях за Пскоўскую зямлю сяржант Буланцев Герман Анатольевіч загінуў.
У Невельскім раёне маецца 69 брацкіх пахаванняў. У баях за Навахаванскую воласць загінуў, у тым ліку, Герман Буланцаў. «Буланцаў Герман Анатольевіч, г.р., 1925, сяржант 158-га гвардзейскага стралковага палка 51-й гвардзейскай стралковай дывізіі 6-й арміі, загінуў 21.12.1943, пахаваны каля в. Карнілава Пскоўскай вобласці».
Пахаваны ў брацкай магіле воінаў на паўночна-ўсходняй ускраіне былой вёскі Карнілава, побач Калінчына, недалёка ад в. Новахаванск Невельскага раёна Пскоўскай вобласці Расіі[2][3][4][5]. Устаноўлены абеліск і мемарыяльная дошка з прозвішчамі, сярод якіх і Герман Буланцаў.
За мужнасць і гераізм, праяўленыя ў баях, Г. А. Буланцаў узнагароджаны ордэнамі Славы II і III ступені.
Узнагароды і званні
[правіць | правіць зыходнік]- Ордэн Славы III ступені
- Ордэн Славы II ступені
Памяць
[правіць | правіць зыходнік]- У музеі Баявой Славы сярэдняй школы ў в. Новахаванск Невельскага раёна Пскоўскай вобласці Расіі маецца экспазіцыя, прысвечаная Герою.
- У музеі гісторыі школы ДУА «Сярэдняя школа № 27 г. Гомеля» прадстаўлены малюнкі выпускніка Германа Буланцава і аўтапартрэт.
- 8 мая 2024 года ў сярэдняй школе № 27 г. Гомеля, якая мае статус Школы міру, адбылося адкрыццё Парты імя Германа Буланцава[6]. Парта знаходзіцца ў класе, якім вучыўся Герой.
Гл. таксама
[правіць | правіць зыходнік]Крыніцы
[правіць | правіць зыходнік]- ↑ Буланцев Герман Анатольевич.
- ↑ Братская могила воинов в д. Корнилово.
- ↑ Воинское захоронение.
- ↑ Воинское захоронение, д. Калинчино(недаступная спасылка). Архівавана з першакрыніцы 12 мая 2024.
- ↑ Сведения о захороненных в братской могиле.
- ↑ ГУО "Средняя школа № 27 г. Гомеля".
Літаратура
[правіць | правіць зыходнік]- Запись в книге «Память. Гомель», кн.2, Мн., 1999 г.
Спасылкі
[правіць | правіць зыходнік]
На Вікісховішчы пакуль няма медыяфайлаў па тэме, але Вы можаце загрузіць іх- День освобождения Новохованска.
