Герман фон Франсуа

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Герман фон Франсуа
ням.: Hermann von François
Hermann-von-francois.jpg
 
Дзейнасць: афіцэр, пісьменнік
Нараджэнне: 31 студзеня 1856(1856-01-31)
Люксембург
Смерць: 15 мая 1933(1933-05-15) (77 гадоў)
Берлін
Бацька: Бруна фон Франсуа[d]
 
Ваенная служба
Гады службы: 18751918
Прыналежнасць: Flag of the German Empire.svg Германская імперыя
Род войскаў: Германская імперская армія
Званне:
Генерал пяхоты
Генерал пяхоты
Камандаваў: 13-я пяхотная дывізія
І корпус
8-я армія
Рэзервовы XXXXІ корпус
VІI корпус
Бітвы: Першая сусветная вайна
 
Узнагароды:
Ордэн «Pour le Mérite»
Ордэн Чорнага арла
Ордэн Чырвонага арла
Жалезны крыж 1-га класа
Жалезны крыж 2-га класа

Ге́рман фон Франсуа́ (ням.: Hermann von François; 31 студзеня 1856, Люксембург15 мая 1933, Берлін) — германскі ваенны дзеяч, генерал пяхоты.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся ў сям'і генерала Бруна фон Франсуа, які загінуў падчас франка-прускай вайны.

Паступіў на ваенную службу ў 1875 годзе. У 18841887 гадах вучыўся ў Прускай ваеннай акадэміі ў Берліне. У 1899 годзе начальнік штаба IV армейскага корпуса (Магдэбург). У 19051908 гадах камандзір гвардзейскага палка. З 1911 года камандаваў 13-й дывізіяй (Мюнстэр). Генерал-лейтэнант. З 1913 года — камандзір I армейскага корпуса, раскватараванага ў Кёнігсберзе.

Першая сусветная вайна[правіць | правіць зыходнік]

З пачаткам Першай сусветнай вайны, падчас Усходне-Прускай аперацыі, корпус Франсуа у складзе 8-й арміі генерала Прытвіца першая ўступіла ў бой з рускай арміяй, парушыўшы тым самым катэгарычны загад камандуючага пазбягаць сутыкненняў з непрыяцелем. Быў разбіты рускімі войскамі 1-й арміі генерала П. К. Рэненкампфа пры Сталупінене (4/17 жніўня) і Гумбінене (7/20 жніўня).

З 8 кастрычніка — камандуючы 8-й арміяй, але ўжо 7 лістапада 1914 года быў зняты з пасады камандуючага за невыкананне загадаў вярхоўнага камандавання. 24 снежня 1914 года прызначаны камандзірам XXXXI рэзервовага корпуса, якім камандаваў і падчас баёў пры Горліц-Тарнова ў Галіцыі (май 1915).

14 мая 1915 года узнагароджаны ордэнам Pour le Merite, a 27 ліпеня 1917 года атрымаў да яго дубовыя галіны (за адрозненні ў баях падчас Вердэнскай аперацыі).

З 29 чэрвеня 1915 года камандзір VII армейскага корпуса. 6 ліпеня 1918 года здаў камандаванне корпусам і быў залічаны ў рэзерв. 11 лістапада 1918 года выйшаў у адстаўку.

Аўтар некалькіх ваенна-гістарычных кніг. Памёр у 1933 годзе.

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]