Глуханемата

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search

Глуханемата — адсутнасць ці цяжкае парушэнне слыху і звязаная з гэтым адсутнасць маўлення. Прычыны ўзнікнення глуханематы — прыроджаная ці набытая ў раннім дзяцінсве (1-2 гады) глухата. У сучаснай педагогіцы і медыцыне тэрмін лічаць састарэлым. Заняткі з выкарыстаннем сурдапедагагічных прыёмаў навучання дазваляюць навучыць глухога гаварыць.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]