Голас (партыя)

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Палітычная партыя «Голас»
укр.: Політична партія «Голос»
Holos.svg
Лідар Святаслаў Вакарчук (старшыня і лідар партыі)
Заснавальнік Святаслаў Іванавіч Вакарчук
Дата заснавання 10 лютага 2015 года
Штаб-кватэра Сцяг Украіны Кіеў
Ідэалогія права-цэнтрызм, еўраатлантызм
Дэвіз «Твой голас мяняе ўсё»
Месцаў у Вярхоўнай Радзе
20 / 450
(9 скліканне)
Сайт goloszmin.org/(укр.) 
Commons-logo.svg Палітычная партыя «Голас» на Вікісховішчы

«Голас» (укр.: «Голос») — палітычная партыя Украіны, кіраўніком якой з’яўляецца Святаслаў Вакарчук.

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Аб стварэнні партыі «Голас» было абвешчана 16 мая 2019 года, прэзентацыя адбылася на Старакіеўскай гары ў Кіеве, яе кіраўніком стаў украінскі рок-музыкант, кампазітар і ў мінулым — народны дэпутат Вярхоўнай Рады VI склікання (2007-2008 гг.) Святаслаў Вакарчук.

Нягледзячы на тое, што да пазачарговых парламенцкіх выбараў 2019 г. Вакарчук не паспяваў зарэгістраваць партыю, было вырашана перайменаваць і перарэгістраваць існуючую партыю «Платформа ініцыятыў» на партыю «Голас». Партыя «Платформа ініцыятыў» раней ужо была зарэгістравана 10 лютага 2015 г. 21 мая 2019 г. партыя атрымала афіцыйныя дакументы аб перарэгістрацыі.

Ідэалогія[правіць | правіць зыходнік]

Правацэнтрычная, праеўрапейская партыя, якая дэкларуе дэмакратычны падыход да палітыкі, аддзяленне грошай ад палітыкі, імкнецца «паставіць чалавека ў цэнтр дзяржаўнай палітыкі». У эканоміцы прапаноўвае ўвядзенне падатку на выведзены капітал, рынак зямлі, прыватызацыю прадпрыемстваў, барацьбу з незаконнымі схемамі на мытні і ў падатковых органах.

Выбары ў Вярхоўную Раду 2019 г.[правіць | правіць зыходнік]

На пазачарговых парламенцкіх выбарах дэпутатаў у Вярхоўную Раду Украіны 21 ліпеня 2019 г. партыя атрымала 5,82% галасоў па партыйных спісах (17 дэпутацкіх мандатаў), выйшла на першае месца па Львоўскай вобласці з рэзультатам 23,09% па партыйных спісах, абагнаўшы ў рэгіёне нават прапрэзідэнцкую партыю «Слуга народу» і змагла правесці ў Раду яшчэ 3 дэпутатаў па мажарытарных акругах (усе тры — у Львове, які агулам дэлегуе ў Раду чатырох дэпутатаў-мажарытаршчыкаў).

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]