Гомельскае староства

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Гомельскае староства
Краіна
Уваходзіць у Рэчыцкі павет, Менскае ваяводства
Дата ўтварэння 1535
Дата скасавання 1772
Дзяржаўца, пасля староста гл. Гомельскія старосты
15321772

Гомельскае староства — дзяржаўнае ўладанне ў складзе Рэчыцкага павета Менскага ваяводства Вялікага Княства Літоўскага. Цэнтр — горад Гомель.

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Адміністрацыйны падзел[правіць | правіць зыходнік]

У 1765 годзе, паводле Люстрацыі, староства падзялялася на войтаўствы, двары, вёскі (польск.: wieś​), званыя яшчэ як «дымы», «дзяржавы» (польск.: dzierżawy) і маёнтак[3]:

  • г. Гомель;
  • слабада Спасава;
  • воласць Засожская (за р. Сож) — вёска Лагуноўка, в. Шунь, в. Крупец Новы, в. Крупец Стары, в. Карма, в. Гарадня, в. Камень, в. Хароша, в. Перарост, в. Васілоўка, в. Баршчоўка, в. Папоўка, в. Завідоўка, в. Юркавічы Старыя, в. Юркавічы Новыя, в. Весялоўка, в. Усох, в. Берэзня, в. Мікалаеўка, в. Ніўкі, в. Дуброўка, д. Драфееўка, в. Церахоўка, в. Івакі Старыя, в. Івакі Новыя; в. Уць, в. Глібоцкая, в. Маркавічы, в. Краўцоўка, в. Студзеная Вада, в. Лагуны Старыя, Жабніца, Пяшчна, в. Бараноўка, в. Клімоўка, в. Пжыбыткі;
  • воласць Заіпуцкая — в. Добруш, в. Вылеў, в. Дземяновічэ, в. Бешцэ, в. Выгодна, в. Крухоўка, в. Забружэ, в. Сцепанаўка, в. Марына, в. Лівантова, в. Рамановічэ;
  • воласць Пшэдсожская (перад р. Сож) — в. Валковічэ, в. Заліпе, в. Красна, в. Мілча, в. Беліца, в. Іваноўка, в. Рэндоў, в. Макееўка, в. Бабовічы, в. Жерэбна.

Старасты і намеснікі[правіць | правіць зыходнік]

Староства — гэта дзяржаўны маёнтак, які даваў вялікі князь ці кароль у трыманне феадалам як натуральны юргельт за службу.

На пасадзе гомельскіх старастаў вядомыя:

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • «Беларуская дзяржава Вялікае княства Літоўскае», Ермаловіч М., изд. «Беллітфонд», Мінск, 2003 г. ISBN 985-6576-08-3
  • Алег Трусаў. Старадубская вайна // «Наша слова» № 39 (827), 12 кастрычніка 2007.
  • Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя. Т. 1, кн. 1. Гомельская вобласць/С. В. Марцэлеў; Рэдкалегія: Г. П. Пашкоў (галоўны рэдактар) і інш. — Мн.: БелЭн, 2004. 632 с.
  • str. 117—118, Tom III, «SLOWNIK GEOGRAFICZNY» KROLESTWA POLSKIEGO I innich KRAJOW SLOWIANSKICH, WARSZAWA, 1880—1914; (польск.) 
  • К истории Ветки // Могилёвская старина, Вып. 1, г. Могилёв, 1900. Комментарии Е. Р. Романова (Дмитрий Гусаков. «О времени основания Ветки и старообрядческих слобод на Гомельщине»).
  • Центральный Государственный Архив ЛССР, Lietuvos Valstybes Istorijos Archyvas — katalog. SA 3787 (літ.)  (польск.) 

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. с. 223, 108, «Мэтрыка Вялыкага Княства Літоўскага (1522—1552)», Кн. 28, выд. ATHENAEUM (В. Менжинский, В. Свежинский), г. Менск, 2000 г. ISBN 985-6374-10-3
  2. 2,0 2,1 Słownik geograficzny Królestwa Polskiego. T. III. — Warszawa, 1880—1914. — S. 117. (польск.) 
  3. Центральный Государственный Архив ЛССР, Lietuvos Valstybes Istorijos Archyvas — katalog. SA 3787 (літ.)  (польск.)