Айрагола
| Горад | |||||
| Айрагола | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| літ.: Ariogala | |||||
 | |||||
|
|||||
| 55°16′00″ пн. ш. 23°29′00″ у. д.HGЯO | |||||
| Краіна |
 Літва |
||||
| Павет | Ковенскі | ||||
| Раён | Расейнскі | ||||
| Гісторыя і геаграфія | |||||
| Першая згадка | 1253 | ||||
| Горад з | 1792 | ||||
| Вышыня цэнтра | 92 м | ||||
| Часавы пояс | UTC+2, летам UTC+3 | ||||
| Насельніцтва | |||||
| Насельніцтва |
|
||||
| Лічбавыя ідэнтыфікатары | |||||
| Паштовы індэкс | LT-60019 | ||||
| ariogala.lt | |||||
| Паказаць/схаваць карты | |||||
  Айрагола |
|||||
Айраго́ла[2], часам Эйраго́ла[3][заўв 1], таксама Арогала (літ.: Ariogala) — горад у цэнтральнай Літве. Уваходзіць у склад Расейнскага раёна Ковенскага павета, за 31 км ад Расейны і за 46 км ад Кейданоў. Праз Айраголу цячэ рака Дубіса, прыток Нёмана. Горад адносіцца да этнаграфічнага рэгіёну Жамойць.
Гісторыя
[правіць | правіць зыходнік]
У XIII-XIV стст. тут быў добра ўмацаваны драўляны замак. Перыядычна яго атакавалі крыжакі, але ўзяць здолелі толькі ў 1382 годзе.
Айрагола (ст.-бел. Ойрагола, Ойракгола)[2] была сталіцай аднаго з паветаў Жамойцкага староства, належала да дамена вялікіх князёў літоўскіх.
У 1792 годзе кароль Станіслаў Аўгуст Панятоўскі надаў гораду магдэбургскае права. У выніку трэцяга падзелу Рэчы Паспалітай 1795 года горад трапіў у склад Расійскай імперыі.
З 1918 года ў складзе незалежнай Літвы. З 1940 года ў Літоўскай ССР. З 1990 года ў адноўленай незалежнай Літве.
Заўвагі
[правіць | правіць зыходнік]Крыніцы
[правіць | правіць зыходнік]- ↑ Resident population by city / town at the beginning of the year — State Data Agency of Lithuania, 2023. Праверана 12 лютага 2023.
- ↑ а б Спрогіс І. Географический словарь древней Жомойтской земли XVI столѣтия: составленный по 40 актовым книгам Россиенскаго земскаго суда Архивариусом Виленскаго Центральнаго Архива древних актовых книг - губерний Виленской, Ковенской, Гродненской и Минской. — 1888. — С. 208. — 390 с.
- ↑ site:knihi.com Эйрагола — Пошук Google (knihi.com). www.google.com. Праверана 20 снежня 2024.
- ↑ Вялікі гістарычны атлас Беларусі : у 4 т. / Дзяржаўны камітэт па маёмасці Рэспублікі Беларусь, Рэспубліканскае унітарнае прадпрыемства «Белкартаграфія»; рэдкалегія: В. Л. Насевіч (галоўны рэдактар) [і інш.]. — Мінск: Белкартаграфія. — Т. 3 / [рэд. В.Л. Насевіч]. — 352 с., іл. с. — ISBN 978-985-508-298-0. С. 80.
Літаратура
[правіць | правіць зыходнік]- Ejragoła // Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich. Tom II: Derenek — Gżack (польск.). — Warszawa, 1881. — S. 318.
- Ejragoła // Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich. Tom XV, cz. 1: Abablewo — Januszowo (польск.). — Warszawa, 1900. — S. 469.
Спасылкі
[правіць | правіць зыходнік]
На Вікісховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Айрагола
Слоўнікі і энцыклапедыі | |
|---|---|
| Нарматыўны кантроль |
