Горад Браслаў

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Горад
Браслаў
Braslav city house2.jpg
Будынак Браслаўскага райвыканкама
Сцяг Герб
Сцяг
Герб
Краіна
Вобласць
Раён
Каардынаты
Насельніцтва
9 857 чалавек[1] (2016)
Часавы пояс
Тэлефонны код
+375 2153
Паштовы індэкс
211969
Аўтамабільны код
2
Афіцыйны сайт
Горад Браслаў (Беларусь)
Горад Браслаў
Горад Браслаў (Віцебская вобласць)
Горад Браслаў

Бра́слаў (афіц. транс.: Braslaŭ) — горад у Віцебскай вобласці Беларусі, адміністрацыйны цэнтр Браслаўскага раёна, на паўночным беразе возера Дрывяты. У 220 км ад Віцебска, 40 км ад чыгуначнай станцыі Друя на лініі ВарапаеваДруя. Насельніцтва 9 857 чал. (2016)[1].

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Упершыню згадваецца ў 1065; вядомы пад назвамі Браславль, Браслав Завельский, Брячиславль, Брятисав. Паходжанне назвы звязваюць з імем полацкага князя Брачыслава Ізяславіча. На думку географа В. Жучкевіча гэтае меркаваньне з'яўляецца спрэчным, бо паселішча існавала яшчэ да Брачыслава. Паводле даследчыка, тапонім варта тлумачыць праз латышскае слова brasla, што азначае «брод». На карысць гэтага меркавання сведчыць геаграфічнае размяшчэнне паселішча паміж азёрамі Дрывяты і Навяты.

Дзяцінец старажытнага Браслава размяшчаўся на пярасмыку паміж азёраў Дрывяты і Навята на Замкавай гары, быў умацаваны валам вышынёй ад 3 да 9 м, побач нахадзіўся пасад. У 11—13 ст. памежны горад Полацкага княства. З пачатку 14 ст. вялікакняскае ўладанне. З 1506, пасля смерці вял. князя Аляксандра Ягелончыка, належаў яго жонцы Алене. 8.10.1500 горад атрымаў прывілей на магдэбургскае права, у 1792 — герб. У 1793—1795 існавала Браслаўскае ваяводства. У 19 ст. мястэчка, цэнтр воласці Браслаўскага павета. З 1921 у складзе Польшчы. З 1939 у БССР, з 1940 цэнтр раёна.

6 красавіка 1944 года каля Браслава савецкая партызанская брыгада ім. Жукава знішчыла атрад Арміі Краёвай пад кіраўніцтвам Казіміра Краўзэ «Ваўжэцкага». У баі загінуў 21 салдат АК, партызаны дабілі раненых[2].

Гарадская сімволіка[правіць | правіць зыходнік]

Упершыню герб быў атрыманы Браславам 2 чэрвеня 1792 па прывілеі польскага караля Станіслава Аўгуста Панятоўскага. У хрысціянскай іканаграфіі вока ў цэнтры сонечных прамянёў або ў трыкутніку з'яўляецца агульнавядомым сімвалам чароўнай сілы або ж Тройцы. Вока сімвалізуе назіранне Бога за жыццём і дзеяннямі людзей, трохкутнік — гэта трыадзінства Бога — Айца, Сына і Духа Святога. Сонца з найстаражытнейшых часоў з'яўляецца сімвалам жыцця, агню, які валодае ачышчальнай сілай. «Вока Божае» на гербе Браслава ў сімвалічнай форме перадае Божую апеку над горадам, захоўвае яго ад усіх бед. Выява чалавечага вока шырока выкарыстоўваецца для ўпрыгажэння алтароў ў храмах і на прадметах культавага прызначэння.

Цяперашнія герб і сцяг заснаваны Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь № 36 ад 20 студзеня 2006 года. Апісанне герба

У блакітным полі барочнага шчыта залатое сонца, на якім блакітны трохкутнік з выявай вока — вока Божага благаславення. Апісанне сцяга

Сцяг горада Браслава ўяўляе сабой прастакутнае палотнішча белага колеру з суадносінамі бакоў 1:2, пасярэдзіне знаходзіцца блакітная паласа шырынёй, роўнай 1 / 3 шырыні палотнішча, у цэнтры якой — выява герба горада Браслава.

Пры распрацоўцы каляровага эталона герба горада Браслава раённая камісія кіравалася ўжо існуючымі гістарычнымі рэканструкцыямі герба. Дакумент «Грамата на аднаўленне правоў і вольнасцяў г. Браслава» ад 2 чэрвень 1792 г. не ўтрымлівае ніякай характарыстыкі каляровай гамы герба. Сцяг створаны з ужываннем асноўных колераў герба і ўласна яго выявы. Мастак — А. В. Леўчык.

У краязнаўчым музеі г. Браслава сабраны шматлікія дакументы з выявай гарадскога сімвала. Больш чым за два стагоддзі свайго існавання ізаграфія герба практычна заставалася нязменнай. Герб Браслава адносіцца да гісторыка-геральдычных помнікаў Беларусі.

Насельніцтва[правіць | правіць зыходнік]

  • 2009 — 9,9 тыс. чал.
  • 2016 — 9 857 чал.[1]

Эканоміка i турызм[правіць | правіць зыходнік]

Прадпрыемствы харчовай, лёгкай прамысловасці і сацыяльна-бытавога абслугоўвання. У Браславе функцыянуюць наступныя прадпрыемствы:

  • ААТ «Браслаўскі льнозавод»,
  • Філіял РУВП «Віцебскхлебпрам» Браслаўскі хлебазавод,
  • УП «Браслаўскі коопзаготпром» — каўбасныя вырабы і мясныя паўфабрыкаты,
  • Нацыянальны парк «Браслаўскія азёры».

Браслаў — цэнтр турызму нацыянальнага значэння. Турагенцкую і тураператарскую дзейнасць ажыццеўляюць турысцка-аздараўленчае прыватнае дачэрняе УП (ТАПДУП) «Браслаўскія азёры» (туркомплексы: «Дрывяты», «Золава», «Слабодка») і дзяржаўная прыродаахоўная ўстанова "Нацыянальны парк «Браслаўскія азёры». 2 гасцініцы, у т.л. «Заезны двор». Дамы паляўнічага «Абаб'е», «Браслаў», дом рыбака «Леошкі», агратурыстычная сядзіба «На Браслаўскіх азёрах». Размешчаны ў сэрца беларускага Паазер'я, Браслаў з даўніх часоў прыцягваў турыстаў. Штогод сотні тых, хто адпачывае з Расіі, Літвы, Латвіі, Польшчы, Германіі і многіх іншых краін прыязджаюць у Браслаў купляцца ў чыстымі азёрамі, палавіць рыбу або агледзець славутасці азёрнага края. Горад стаіць на беразе найбуйнейшага ў раёне возера Дрывяты, на берагах якога маецца мноства пляжаў, кемпінгаў і баз адпачынку. У самім горадзе ёсць некалькі гасцініц і турбазы Дрывяты. Акрамя таго, да паслуг адпачываючых многія мясцовыя жыхары ў летні перыяд здаюць дома або пакоі, прадастаўляюць напракат лодкі, веласіпеды, паказваюць рыбныя месцы.

Транспарт[правіць | правіць зыходнік]

Браслаў мае добрае транспартнае паведамленне з іншымі гарадамі краіны. Праз горад праходзяць аўтадарогі Лагойск — Глыбокае — мяжа Латвіі, Полацк — Браслаў і Браслаў — Мядзел. Маюцца рэгулярныя аўтобусная зносіны з Рыгай, Мінскам, Віцебскам, Полацкам, Міёрамі, Глыбокім.

Гарадскі транспарт прадстаўлены 3 маршрутамі аўтобусаў. Чыгуначнага паведамлення ў Браславе няма.

Культура[правіць | правіць зыходнік]

Браслаўскі гісторыка-краязнаўчы музей

Браслаўскае раённае аб'яднанне музеяў (Браслаўскі гісторыка-краязнаўчы музей, Браслаўскі музей традыцыйнай культуры). Браслаўскі народны тэатр.

Славутасці[правіць | правіць зыходнік]

Вядомыя асобы[правіць | правіць зыходнік]

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Damian Markowski: Płonące Kresy. Operacja «Burza» na Kresach Wschodnich II Rzeczypospolitej. Warszawa: Oficyna Wydawnicza RYTM, 2011, s. 320. ISBN 978-83-7399-454-6.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]