Назрань
| Горад | |||||
| Назрань | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| руск.: Назрань, інгуш.: На́на-На́ьсаре | |||||
|
|||||
| 43°13′ пн. ш. 44°46′ у. д.HGЯO | |||||
| Краіна |
|
||||
| Рэгіён | Інгушэція | ||||
| Кіраўнік | Q130332490? | ||||
| Гісторыя і геаграфія | |||||
| Заснаваны | 1781 | ||||
| Першая згадка | 1810 | ||||
| Горад з | 1967 | ||||
| Вышыня цэнтра | 200 м | ||||
| Часавы пояс | UTC+3 | ||||
| Насельніцтва | |||||
| Насельніцтва |
|
||||
| Афіцыйная мова | Інгушская мова і руская | ||||
| Лічбавыя ідэнтыфікатары | |||||
| Тэлефонны код | 8732 | ||||
| Паштовыя індэксы | 386120 | ||||
| Аўтамабільны код | 06 | ||||
| nazrangrad.ru | |||||
| Паказаць/схаваць карты | |||||
Назрань (інгуш.: На́на-На́ьсаре) — горад у Расіі (да 2000 года — сталіца Інгушэціі), адміністрацыйны цэнтр Назранаўскага раёна. Насельніцтва 130,2 тыс. чалавек (2006).
Гісторыя
[правіць | правіць зыходнік]Заснавана ў 1781 годзе. У афіцыйных дакументах упершыню згадваецца ў 1810 годзе як Назранаўскі рэдут. У 1817 і 1832 гадах крэпасць Назрань перабудоўвалася і ўмацоўвалася. У 1841 годзе адбіла аблогу імама Шаміля. У 1858 годзе адбылося Назранаўскае паўстанне.
У 1868 годзе ў Назрані адкрыта Назранаўская Горская школа — першая ў Інгушэціі свецкая навучальная ўстанова. У 1893 годзе пабудаваны чыгуначны вакзал. У 1944 годзе, у сувязі з дэпартацыяй чачэнцаў і інгушоў, сяло Назрань увайшло ў склад Паўночна-Асяцінскай АССР і было пераназвана ў Коста-Хетагурава (у гонар асяцінскага паэта Коста Хетагурава). Пасля аднаўлення Чачэна-Інгушскай АССР ў 1957 годзе сялу было вернута гістарычная назва. Статус горада прысвоены 16 кастрычніка 1967 года.