Горад Нароўля

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Горад
Нароўля
Усадьба Горваттов.jpg
Палац Горватаў
Герб
Герб
Краіна
Вобласць
Раён
Каардынаты
Першае згадванне
сярэдзіна XVIII ст.
Горад з
Насельніцтва
7 929 чалавек[1] (2016)
Часавы пояс
Тэлефонны код
+375 02355
Паштовы індэкс
247800
Аўтамабільны код
3
Горад Нароўля (Беларусь)
Горад Нароўля
Горад Нароўля (Гомельская вобласць)
Горад Нароўля

Наро́ўля (афіц. транс.: Naroŭlia) — горад раённага падпарадкавання ў Гомельскай вобласці Беларусі, адміністрацыйны цэнтр Нараўлянскага раёна, прыстань на правым беразе ракі Прыпяць. У 125 км ад Гомеля, 25 км ад чыгуначнай станцыі Ельск на лініі КалінкавічыОўруч. Аўтадарогі на Мазыр, Ельск. Насельніцтва 7 929 чал. (2016)[1].

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Сінагога ў Нароўлі
Карціна «Сінагога ў Нароўлі» (каля 1927 г.), мастак Арон Касталянскі
Палац Горватаў на здымку пач. XX ст.
Нараўлянскі парк на здымку пач. XX ст.

Нароўля вядома з сярэдзіны XVIII ст. як мястэчка і каралеўшчына(руск.) бел. (каралеўскае ўладанне). У 1764 г. канвакацыйны сойм прызнаў каралеўшчыну Нароўля (разам з фальваркамі), якую доўга паводле леннага права трымалі Аскеркі, вотчынай Рафала-Алаіза Антоніевіча Аскеркі і яго нашчадкаў.

З 1793 г. у складзе Расійскай Імперыі, мястэчка, цэнтр воласці Рэчыцкага павета Мінскай губерні.

З 1810-х гг. да 1909 г. належала панам Горватам.

У 1909 г. у маёнтку Рудакоў адбылося гучнае ва ўсім беларуска-літоўскім краі вяселле Станіслава Станіслававіча Ваньковіча (1885—1943) і Аляксандры Эдвардаўны Горват (1895—1943), на якое з'ехаліся многія вядомыя дваранскія сем'і[2]. У якасці пасагу Аляксандра Горват прынесла свайму мужу Станіславу Ваньковічу значны маёнтак Нароўля, які стаў належаць Ваньковічам да канца 1917 г.[3]

З 1917 г. у складзе Украінскай Народнай Рэспублікі. З 1919 г. у Гомельскай губерні РСФСР, з 1924 г. у складзе БССР, цэнтр раёна Мазырскай акругі.

З 1938 г. гарадскі пасёлак у Палескай вобласці. У жніўні 1941 г. акупіраваная немцамі, вызваленая ў 1943 г. З 1954 г. у Гомельскай вобласці. У 1962—1965 гг. у Ельскам раёне.

З 1971 г. мае статус горада.

Нароўля пацярпела ад катастрофы на Чарнобыльскай АЭС, частка насельніцтва пераселеная.

Дэмаграфія[правіць | правіць зыходнік]

  • 2005 — 8 329 чал.
  • 2006 — 8,5 тыс. чал.
  • 2016 — 7 929 чал.[1]

Эканоміка[правіць | правіць зыходнік]

Прадпрыемствы харчовай, будаўнічых матэрыялаў прамысловасці. Гасцініца.

Культура[правіць | правіць зыходнік]

Выдатныя мясціны[правіць | правіць зыходнік]

Вядомыя асобы[правіць | правіць зыходнік]

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. 1,0 1,1 1,2 Численность населения на 1 января 2016 г. и среднегодовая численность населения за 2015 год по Республике Беларусь в разрезе областей, районов, городов, поселков городского типа. (руск.) 
  2. Ваньковичи / Департамент по архивам и делопроизводству Министерства юстиции Республики Беларусь [и др.]. — Минск : БелЭн, 2012. — С. 144.
  3. Ваньковичи / Департамент по архивам и делопроизводству Министерства юстиции Республики Беларусь [и др.]. — Минск : БелЭн, 2012. — С. 140—148.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Ваньковичи / Департамент по архивам и делопроизводству Министерства юстиции Республики Беларусь [и др.] ; сост.: Н.А. Голубева, Н.М. Усова, Л.В. Языкович ; под научной редакцией В.И. Прокопцова. — Минск : БелЭн, 2012. — 442 с.
  • Aftanazy, R. Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej : w 11 t. / R. Aftanazy. — Wrocław – Warszawa – Kraków : Zaklad im Ossolinskich, 1991. — Cz. 1. Wielkie księstwo Litewskie. Inflanty. Kurlandia. — T. 1. Województwa mińskie, mścisławskie, połockie, witebskie. — 352 s.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]