Горад Торунь

З пляцоўкі Вікіпедыя.
Перайсці да: рух, знайсці
Горад
Торунь
польск.: Toruń
Сцяг Герб
Сцяг
Герб
Collage of Torun.png

Каардынаты: 53°01′00″ пн. ш. 18°37′00″ у. д. / 53.016667° пн. ш. 18.616667° у. д. (G) (O) (Я)53°01′00″ пн. ш. 18°37′00″ у. д. / 53.016667° пн. ш. 18.616667° у. д. (G) (O) (Я)

Краіна
Рэгіён
Глава
Michał Zaleski
Першае згадванне
Горад з
Насельніцтва (2007)
206 765 чалавек
Часавы пояс
Тэлефонны код
+48 56
Аўтамабільны код
CT 00000 - CT 99999
Афіцыйны сайт
http://www.torun.pl/
(польск.) 

Торунь (Польшча)
Торунь
Торунь

Торунь (польск.: Toruń) — горад на поўначы Польшчы, у Куяўска-Паморскім ваяводстве.

Знаходзіцца на рацэ Вісла. Насельніцтва 206,7 тыс. чал. (2007).

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Муры Тэўтонскага замка ў Торуні

Город узнік вакол замка, заснаванага тэўтонскімі рыцарамі (1231). У 1232 атрымаў гарадское права. У 1264 непадалёку ад Торуні заснаваны Новы горад, у 1454 абедзве гарадскія часткі аб'яднаны. Значны гандлёвы цэнтр, член сярэдневяковай Ганзы. 3 1454 у складзе Польшчы. Радзіма М. Каперніка. Тут падпісаны мірныя дагаворы, якія завяршылі Вялікую еайну (1409—11) з удзелам ВКЛ і скончылі Трынацнацігадовую вайну (1454—66). 3 канца XVI ст. асяродак лютэранства. 3 1793 горад у Прусіі (акрамя 1807—15, калі ён уваходзіў у Варшаўскае герцагства), яе значная памежная крэпасць. 3 1920 у Польшчы, важны ваенна-рачны порт, галоўная база Віслінскай флатыліі польскіх ВМС. У 2-ю сусветную вайну далучаны да Германіі. 3 1945 зноў у складзе Польшчы, у 1975—99 адміністрацыйны цэнтр Тарунскага ваяводства.

Прамысловасць[правіць | правіць зыходнік]

Развіваецца хімічная, машынабудаўнічая, харчовая, шарсцяная, швейная, паліграфічная прамысловасць.

Навука, адукацыя, культура[правіць | правіць зыходнік]

Універсітэт імя М. Каперніка. Дом-музей М. Каперніка.

Транспарт[правіць | правіць зыходнік]

Вузел чыгунак і аўтадарог. Порт на р. Вісла.

Выдатныя мясціны[правіць | правіць зыходнік]

Уваходзіць у Спіс сусветнай спадчыны ЮНЕСКА. Захаваліся руіны замкаў XIII—XV ст. У раёнах Старога горада і Новага горада рэшткі гарадскіх умацаванняў, ратуша (XIII ст. — 1603), гатычныя касцёлы св. Яна (каля 1250 — XV ст.), св. Якуба (1309—15), Дзевы Марыі (1350—70), гатычныя і барочныя збожжасховішчы (XIV—XVII ст.), дамы ў стылях готыкі, рэнесансу і барока. Вылучаюцца грамадскія пабудовы ў духу эклектыкі (універсітэт, пач. ХХ ст., неаготыка), стылю мадэрн і функцыяналізму. Помнік М. Каперніку (1853).

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т.15: Следавікі — Трыо / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш — Мінск: БелЭн, 2002. — Т. 15. — 552 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0251-2 (Т. 15).

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]