Гулам Ісхак Хан

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Гулам Ісхак Хан
Ghulam Ishaq Khan (cropped).JPG

7-ы прэзідэнт Пакістана[d]
17 жніўня 1988 — 18 ліпеня 1993
Папярэднік Мухамед Зія-уль-Хак
Пераемнік Васім Саджад
Chairman of the Senate of Pakistan[d]
21 сакавіка 1985 — 12 снежня 1988
Папярэднік Khan Habibullah Khan[d]
Пераемнік Васім Саджад
Finance Minister of Pakistan[d]
5 ліпеня 1977 — 21 сакавіка 1985
Папярэднік Abdul Hafiz Pirzada[d]
Пераемнік Mahbub ul Haq[d]
Defence Secretary of Pakistan[d]
12 кастрычніка 1975 — 5 ліпеня 1977
Пераемнік Ghulam Jilani Khan[d]
Governor of the State Bank of Pakistan[d]
22 снежня 1971 — 30 лістапада 1975
Папярэднік Shahkur Ullah Durrani[d]
Пераемнік Osman Ali Khan, Asaf Jah VII[d]

Нараджэнне 20 студзеня 1915(1915-01-20)
Смерць 27 кастрычніка 2006(2006-10-27)[1] (91 год)
Веравызнанне суніты
Адукацыя
Дзейнасць палітык, фінансіст, батанік
Месца працы

Гулам Ісхак Хан (20 студзеня 1915, Пенджаб — 27 кастрычніка 2006, Пешавар, Пакістан) — пакістанскі дзяржаўны дзеяч, прэзідэнт Пакістана (1988—1993).

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Скончыў Пешаварскі ўніверсітэт, спецыялізаваўся ў хіміі і батаніцы. З 1947 года — на дзяржаўнай службе. У 1961—1966 гадах — начальнік дэпартамента вода- і энергазабеспячэння Заходняга Пакістана, у 1966—1970 гадах — дзяржсакратар міністэрства фінансаў, у 1971—1975 гадах — кіраўнік Дзяржаўнага банка Пакістана. На гэтай пасадзе выступаў апанентам эканамічнай палітыкі прэм’ер-міністра Зульфікара Алі Бхута. У 1975—1977 гадах — дзяржсакратар міністэрства абароны, у гэтай якасці ён зблізіўся з ваеннымі, у тым ліку і з будучым кіраўніком дзяржавы Мухамедам Зія-уль-Хакам. Граў важную ролю ў развіцці нацыянальнай ядзернай праграмы. У 1977—1985 гадах — міністр фінансаў Пакістана. На гэтай пасадзе актыўна праводзіў лінію адміністрацыі Зія-уль-Хака на ісламізацыю эканомікі, мадэрнізацыю фінансавай і банкаўскай сістэм краіны. У 1985—1988 гадах — старшыня сената.

У 1988 годзе пасля гібелі Зія-уль-Хака ў авіякатастрофе становіцца Прэзідэнтам Пакістана. У жніўні 1990 годзе зрушыў Беназір Бхута з пасады прэм’ер-міністра, абвінаваціўшы ўрад у карупцыі і злоўжыванні ўладай. Аднак, не знайшоўшы кансенсусу з яе пераемнікам Навазам Шарыфам, 18 мая 1993 года падпісаў дэкрэт аб адстаўцы апошняга з пасады кіраўніка ўрада. Гэтае рашэнне было прызнана неканстытуцыйным Вярхоўным судом Пакістана, і 26 мая Шарыф вярнуўся на сваю пасаду. Пасля гэтага супярэчнасці толькі абвастрыліся, бо Шарыф вырашыў выдаліць з тэксту Канстытуцыі пункты, якія прадстаўлялі прэзідэнту права на роспуск вышэйшых органаў дзяржаўнай улады. Канфлікт вырашыўся нечакана: 17 ліпеня абодва палітыкі былі зняты са сваіх пастоў вайскоўцамі.

Зноскі