Гюстаў Маро

З пляцоўкі Вікіпедыя
Гюстаў Маро
фр.: Gustave Moreau
Фатаграфія
Дата нараджэння 6 красавіка 1826(1826-04-06)[1][2][…]
Месца нараджэння
Дата смерці 18 красавіка 1898(1898-04-18)[1][2][…] (72 гады)
Месца смерці
Месца пахавання
Грамадзянства
Бацька Луіс Маро[d]
Род дзейнасці скульптар, мастак
Месца працы
Жанр гістарычны жывапіс[6], рэлігійны жывапіс[d][6] і міфалагічны жывапіс[d][6]
Вучоба
Мастацкі кірунак сімвалізм[10][6]
Заступнікі Шарль Аем[d]
Уплыў Франсуа Эдуар Піко[d]
Уплыў на Нелсан Дыяш[d], Сіла Бру[d], Леан Леман[d], Юханес Хольбек[d], Поль Рэнадо[d], Фернан Сабатэ[d][6], Леан-Ларан Галан[d], Жаржэта Агют[d][6], Гюстаў Асір[d][6], Жрож Барвольф[d][6], Адольф Беафрэр[d][6], Жуль Бесон[d][6], Альбер Бро[d][6], Агюст Бруэ[d][6], Анры Бруньё[d][6], Сімон Бюсі[d][6], Франсуа Кашу[d][6], Арсен Шапанян[d][6], Жан Дангі[d][6], Анры Дэлюэрмоз[d][6], Рауль дзю Гардзье[d][6], Жуль Фландрэн[d][6], Альфонс-Леон Жэрмен-Тыль[d][6], Шарль Гофбаўэр[d][6], Эміль Жазеф-Рыньё[d][6], Марыс дэ Ламбер[d][6], Анры Шарль Манген[6], П’ер Амедэй Марсель-Берано[d][6], Анры Маціс[11], Альбер Марке[6], Эдгар Максенс[d][6], Шарль Мільсендо[d][6], Анры Марысэ[d][6], Ліянель Перо[d][6], Рэнэ П’ё[d][6], Ары Рэнан[d][6], Жорж Руо[6], Андрэ Рувейр[d][6], Анры Венсан-Англад[d][6] і Раймон Вог[d][6]
Член у
Узнагароды
афіцэр Ордэна Ганаровага легіёна кавалер ордэна Ганаровага Легіёна
Commons-logo.svg Працы на Вікісховішчы

Гюстаў Маро (фр.: Gustave Moreau; 6 красавіка 1826, Парыж — 18 красавіка 1898, там жа) — французскі мастак, прадстаўнік сімвалізму.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Гюстаў Маро нарадзіўся ў 1826 годзе ў Парыжы ў сям’і галоўнага архітэктара Парыжа, у чые абавязкі ўваходзіла падтрымліваць у належным выглядзе гарадскія грамадскія будынкі і помнікі. Рана выявіў здольнасці да малюнка і жывапісу. У 1842 годзе, дзякуючы бацькавай пратэкцыі, Маро атрымлівае пасведчанне капііста карцін, якое дазваляла бесперашкодна наведваць Луўр і ў любы час працаваць у яго залах.

Пры падтрымцы і ўхваленні бацькоў у 1846 годзе паступіў у Школу прыгожых мастацтваў, у майстэрню Франсуа Піко, майстра класіцыстычнай арыентацыі, які навучыў яго асновам жывапісу. Навучанне тут было вельмі кансерватыўным і ў асноўным зводзілася да капіравання гіпсавых злепкаў з антычных статуй, малявання мужчынскай аголенай натуры, вывучэнні анатоміі, перспектывы і гісторыі жывапісу. Пацярпеўшы фіяска ў конкурсе на Рымскую прэмію, ён сыходзіць з майстэрні Піко.

Маро быў вучнем Тэадора Шасерыё ў Школе прыгожых мастацтваў у Парыжы.

Зноскі

  1. 1,0 1,1 Deutsche Nationalbibliothek, Staatsbibliothek zu Berlin, Bayerische Staatsbibliothek et al. Record #118583972 // Агульны нарматыўны кантроль — 2012—2016. Праверана 27 красавіка 2014.
  2. 2,0 2,1 Bibliothèque nationale de France data.bnf.fr: платформа адкрытых даных — 2011. Праверана 10 кастрычніка 2015.
  3. 3,0 3,1 Gustave Moreau
  4. Deutsche Nationalbibliothek, Staatsbibliothek zu Berlin, Bayerische Staatsbibliothek et al. Record #118583972 // Агульны нарматыўны кантроль — 2012—2016. Праверана 11 снежня 2014.
  5. 5,0 5,1 https://en.musee-moreau.fr/gustave-moreau/biography
  6. 6,00 6,01 6,02 6,03 6,04 6,05 6,06 6,07 6,08 6,09 6,10 6,11 6,12 6,13 6,14 6,15 6,16 6,17 6,18 6,19 6,20 6,21 6,22 6,23 6,24 6,25 6,26 6,27 6,28 6,29 6,30 6,31 6,32 6,33 6,34 6,35 6,36 6,37 6,38 RKDartists
  7. Deutsche Nationalbibliothek, Staatsbibliothek zu Berlin, Bayerische Staatsbibliothek et al. Record #118583972 // Агульны нарматыўны кантроль — 2012—2016. Праверана 31 снежня 2014.
  8. RKDartists Праверана 30 чэрвеня 2020.
  9. Gustave Moreau : L'assembleur de rêves — 1998. — ISBN 2-86770-115-5
  10. Cassou J., Brunel P., Claudon F. і інш. Encyclopédie du symbolisme — 1979. — ISBN 2-85056-129-0
  11. Bénézit E., Zeiger-Viallet E., Busse J. Dictionnaire critique et documentaire des peintres, sculpteurs, dessinateurs et graveurs de tous les temps et de tous les pays — 1911.