Даменіка Жылярдзі

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Даменіка Жылярдзі
ням.: Domenico Gilardi
Domenico gilliardi.jpg
Дата нараджэння:

4 чэрвеня 1785(1785-06-04)

Месца нараджэння:

Мантаньёла, кантон Тычына, Швейцарыя

Дата смерці:

26 лютага 1845(1845-02-26) (59 гадоў)

Месца смерці:

Мілан

Грамадзянства:

Швейцарыя

Альма-матар:

Акадэмія Брэры[d]

Працы і дасягненні
Працаваў у гарадах:

Масква

Архітэктурны стыль:

класіцызм

Горадабудаўнічыя праекты:

Аднаўленне грамадскіх будынкаў Масквы пасля пажару 1812 года

Лагатып Вікісховішча Даменіка Жылярдзі на Вікісховішчы

Даменіка (Дзяменцій Іванавіч) Жылардзі (ням.: Domenico Gilardi; 4 чэрвеня 1785, Мантаньёла(фр.) бел., кантон Тычына, Швейцарыя — 26 лютага 1845, Мілан) — швейцарскі архітэктар, які працаваў у Маскве. Сын архітэктара Джавані (Іван Дзяменцьевіч) Жылярдзі, дзядзька Алесандра Жылярдзі. Асабіста і ў суаўтарстве з А. Р. Грыгор'евым аднавіў разбураныя пажарам 1812 года грамадскія будынкі Масквы: Універсітэт, Слабадскі палац, Екацярынінскі інстытут(руск.) бел. і інш. Аўтар гарадскіх сядзіб, будынка Апякунскага савета, сядзібы Гагарыных і загараднай сядзібы Кузьмінкі(руск.) бел..

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Белецкая Е. А., Покровская З. К. Д. И. Жилярди // Зодчие Москвы — М.: Московский рабочий, 1981. — С. 206—216. — 302 с.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]