Дамінанта (музыка)
Даміна́нта (ад лац.: dominans — «пануючы») — у музыцы назва гуку пятай ступені ладу. У гармоніі — адна з танальных функцый у мажоры і міноры, якая валодае інтэнсіўным імкненнем да тонікі[1].
Апісанне
[правіць | правіць зыходнік]Асновай акордаў дамінанты з’яўляецца трахгучча пятай ступені ладу. Функцыю дамінанты (пазначаецца лацінскай літарай D) могуць выконваць і акорды, якія будуюцца на VII і III ступенях. Таксама гэтую функцыю нясуць розныя відазмяненні асноўнага акорда: дабаўленне дысанансаў, лінеарных і заменных тонаў, увядзенне альтэрацыі, пропуск прымы і іншых тонаў[1].
Да дамінантавай групы адносяць некаторыя падобныя па ролі ў танальнасці акорды, напрыклад, «дубль-дамінанта» — акорд з павялічанай секстай на паніжанай другой ступені[1].
Крыніцы
[правіць | правіць зыходнік]- 1 2 3 Беларуская энцыклапедыя 1998, с. 32.
Літаратура
[правіць | правіць зыходнік]- Дамінанта // Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 6: Дадаізм — Застава / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн. : БелЭн, 1998. — Т. 6. — С. 32. — 576 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0035-8. — ISBN 985-11-0106-0 (т. 6).
Слоўнікі і энцыклапедыі | |
|---|---|
| Нарматыўны кантроль |
