Джанет Елен

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Джанет Елен
англ.: Janet Yellen
Secretary Janet Yellen portrait (cropped).jpg

Chair of the Federal Reserve[d]
3 лютага 2014 — 3 лютага 2018
Папярэднік Ben Bernanke[d]
Пераемнік Jerome Powell[d]
прэзідэнт[d] (Federal Reserve Bank of San Francisco[d])
14 чэрвеня 2004 — 4 кастрычніка 2010
Старшыня
18 лютага 1997 — 3 жніўня 1999
выкладчык універсітэта[d]
з 1980
выкладчык універсітэта[d]
1971 — 1976
выкладчык[d]
1978 — 1980
эканаміст[d]
1977 — 1978
міністр фінансаў ЗША
з 26 студзеня 2021
Папярэднік Andy Baukol[d]

Нараджэнне 13 жніўня 1946(1946-08-13)[1][2][3] (75 гадоў)
Муж Джордж Акерлоф[4]
Веравызнанне іўдаізм
Партыя
Член у
Адукацыя
Навуковая ступень доктарская ступень[d][6]
Дзейнасць эканаміст, прафесар, банкір, палітык
Месца працы
Аўтограф Janet Yellen signature.png
Узнагароды
Сайт home.treasury.gov/…(англ.) 
Commons-logo.svg Джанет Елен на Вікісховішчы

Джэнет Луіз Елен (англ.: Janet Yellen; нар. 13 жніўня 1946, Бруклін, Нью-Ёрк)[7] — амерыканскі эканаміст, кіраўнік Федэральнай рэзервовай сістэмы ЗША з 3 лютага 2014 па 3 лютага 2018 года (першая жанчына на гэтай пасадзе). Займала пасаду намесніка Старшыні Савета кіраўнікоў Федэральнай рэзервовай сістэмы ЗША у 2010—2014 гадах. Ганаровы член Брытанскай акадэміі (2016). Міністр фінансаў ЗША (з 2021).

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Джанет Елен нарадзілася ў яўрэйскай сям’я[8]. Маці — Ганна Рут Елен (дзявочае прозвішча Блюменталь, 1907—1986); бацька, Джуліус Елен (1906—1975), працаваў сямейным доктарам[9]. Джанет скончыла сярэднюю школу форта Гамільтан ў Брукліне.

Бакалаўр Універсітэта Браўна (1967, з адзнакай); доктар філасофіі Ельскага універсітэта (1971).

Выкладала ў Гарвардзе (1971—1976), у Лонданскай школе эканомікі (1978—1980) і Школе бізнеса Хаса (Каліфарнійскі універсітэт; з 1980 года).

Узначальвала Савет эканамічных кансультантаў пры прэзідэнце ЗША (1997—1999). Прэзідэнт Федэральнага рэзервовага банка Сан-Францыска (20042010). З 2009 года член Камітэта па адкрытых рынках ФРС ЗША з правам голасу. З 4 кастрычніка 2010 — намеснік старшыні Савета кіраўнікоў Федэральнай рэзервовай сістэмай ЗША.

9 кастрычніка 2013 года Елен была вылучана кандыдатам на пасаду кіраўніка ФРС прэзідэнтам ЗША Баракам Абамам. На гэтай пасадзе яна павінна была змяніць Бэна Бернанке, паўнамоцтвы якога сканчваліся 31 студзеня 2014 года. Для зацвярджэння кандыдатуры патрабуецца адабрэнне 60 членаў Сената ЗША з 100.

6 студзеня 2014 года Сенат ЗША зацвердзіў яе на пасаду кіраўніка ФРС ЗША[10] (56 сенатараў прагаласавалі за кандыдатуру Йеллен, а 26 выказаліся супраць).

У лістападзе 2015 года ўвайшла ў дзясятку самых уплывовых людзей свету ў рэйтынгу часопіса «Forbes»[11].

Пасля заканчэння працы ў ФРС ЗША Елен у лютым 2018 года перайшла на працу ў цэнтр падаткова-бюджэтнай і грашова-крэдытнай палітыкі ім. Хатчынза (англ. Hutchins Center on Fiscal and Monetary Policy) пры даследчым Брукінгскім інстытуце (Вашынгтон). У тым жа цэнтры працуюць яе былыя калегі па цэху: Бэн Бернанке, Дональд Кон і Нэлі Лян[12].


У студзені 2021 года Сенат Кангрэса ЗША большасцю галасоў зацвердзіў Джанет Елен міністрам фінансаў па прапанове прэзідэнта Джо Байдэна. За яе прагаласавалі 84 чалавекі, супраць выступілі 15. Спадарыня Елен стала першай жанчынай на пасадзе кіраўніка Мінфіна ЗША[13].

Крытыка[правіць | правіць зыходнік]

Згодна з пададзенай падатковай справаздачнасці, у 2019 і 2020 гадах Джанет Елен атрымала каля 810,000 даляраў ЗША ў якасці ганарару ад амерыканскага хедж-фонду Citadel, які стаў адным з аб’ектаў расследавання па маніпуляцыі акцыямі кампаній GameStop, AMC і іншых[14].

Сям’я[правіць | правіць зыходнік]

Муж — Джордж Акерлоф, амерыканскі эканаміст, лаўрэат Нобелеўскай прэміі па эканоміцы (2001). Сын — Роберт Акерлоф, дацэнт універсітэта Уорык.

Погляды[правіць | правіць зыходнік]

  • «Яна выступала за рашучыя дзеянні Федрэзерву, у той момант, калі ў Вашынгтоне разглядалі стымуляванне як лаянку».

Бібліяграфія[правіць | правіць зыходнік]

  • Blinder A. and Yellen J. The fabulous decade: macroeconomic lessons from the 1990s. — New York: The Century Foundation Press, 2001.
  • Akerlof G. and Yellen J. Efficiency wage models of the labor market. — Cambridge, New York: Cambridge University Press, 1986.

Зноскі

  1. Нямецкая нацыянальная бібліятэка, Берлінская дзяржаўная бібліятэка, Баварская дзяржаўная бібліятэка і інш. Record #128530316 // Агульны нарматыўны кантроль — 2012—2016. Праверана 27 красавіка 2014.
  2. Janet Yellen // FemBio: Банк інформації про видатних жінок, Frauendatenbank, Банк данных о выдающихся женщинах Праверана 9 кастрычніка 2017.
  3. Janet Yellen // Munzinger Personen Праверана 9 кастрычніка 2017.
  4. A Fed love story: Janet Yellen meets her matchReuters, 2013.
  5. https://group30.org/members/bio_senior/yellen Праверана 7 лютага 2021.
  6. Нямецкая нацыянальная бібліятэка, Берлінская дзяржаўная бібліятэка, Баварская дзяржаўная бібліятэка і інш. Record #128530316 // Агульны нарматыўны кантроль — 2012—2016. Праверана 2 сакавіка 2015.
  7. Биография Джанет Йеллен(руск.) . РИА Новости (9 кастрычніка 2013).
  8. ВЕДОМОСТИ — «Маленькая леди с большим IQ». Дженет Йеллен, заместитель председателя совета управляющих ФРС
  9. Janet Yellen Brings Jewish Side to Fed — Again
  10. Сенат США утвердил Джанет Йеллен главой Федеральной резервной системы США. Архівавана з першакрыніцы 7 студзеня 2014. Праверана 7 студзеня 2014.
  11. Самые влиятельные люди мира — 2015: рейтинг Forbes(руск.) . Forbes. forbes.ru (4 лістапада 2015). Праверана 4 лістапада 2015.
  12. Welcome to Brookings, Chair Yellen. Brookings Institution (2 лютага 2018).
  13. Сенат США утвердил Джанет Йеллен главой Минфина(руск.)  (26 студзеня 2021). Праверана 26 студзеня 2021.
  14. Sam Dorman Yellen received $800G from hedge fund in Gamestop controversy; WH doesn't commit to recusal(нявызн.)  (28 студзеня 2021). Праверана 26 лютага 2021.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]