Джыгме Вангчук
Выгляд
| Джыгме Вангчук | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| |||||||
|
| |||||||
|
|||||||
| Папярэднік | Уг'ен Вангчук | ||||||
| Пераемнік | Джыгме Дорджы Вангчук | ||||||
|
|
|||||||
| Нараджэнне |
1906 ці 1905 |
||||||
| Смерць |
30 сакавіка 1952[1] |
||||||
| Род | Дынастыя Вангчук[d] | ||||||
| Бацька | Уг'ен Вангчук | ||||||
| Маці | Tsundue Pema Lhamo[d] | ||||||
| Жонка | Phuntsho Choden[d] і Pema Dechen[d] | ||||||
| Дзеці | Джыгме Дорджы Вангчук і Namgyel Wangchuck[d] | ||||||
| Грамадзянства | |||||||
| Веравызнанне | будызм | ||||||
| Узнагароды | |||||||
Джыгме Вангчук (1905 — 30 сакавіка 1952 г.) — другі кароль Бутана. 21 жніўня 1926 г. ён прыняў трон пасля свайго бацькі, першага караля (Уг’ен Вангчук).
Біяграфія
[правіць | правіць зыходнік]Джыгме Вангчук быў старэйшым сынам свайго бацькі. Ён атрымаў добрую адукацыю, быў эрудзіраваным, чытаў англійскую, індыйскую і будыйскую літаратуру.
Падчас яго кіравання Бутан працягваў знаходзіцца практычна ў поўнай ізаляцыі ад знешняга свету, абмяжоўваючыся вельмі беднымі адносінамі з Брытаніяй, а пасля набыцця Індыяй незалежнасці ў 1949 годзе — з Індыяй. Пасля Бутанам кіраваў яго сын Джыгме Дорджы Вангчук.
