Дзедкі

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Дзедкі
Gomphus vulgatissimus.jpg
Дзедка звычайны (Gomphus vulgatissimus)
Навуковая класіфікацыя
Міжнародная навуковая назва

Gomphidae Rambur, 1842

Wikispecies-logo.svg
Сістэматыка
на Віківідах
Commons-logo.svg
Выявы
на Вікісховішчы
ITIS  101664
NCBI  107808
EOL  5245
FW  71731

Дзе́дкі (Gomphidae) — сямейства стракоз.

Апісанне[правіць | правіць зыходнік]

Даўжыня цела 31—40, крылаў 25—40 мм. Стракозы жоўтыя або светла-карычневыя з чорным малюнкам. Вочы несутыкальныя. Заднія крылы каля асновы шырэйшыя за пярэднія. Брушка шырокае пасярэдзіне. Трохвугольнікі на крылах падоўжаныя.

Пашырэнне[правіць | правіць зыходнік]

Пашыраны ў Еўропе, Сярэдняй Азіі, Закаўказзі, Паўднёвай Сібіры, на Далёкім Усходзе. На Беларусі найбольш трапляюцца дзедка звычайны (Gomphus vulgatissimus), дзедка жаўтаногі (Gomphus flavipes), дзедка еўрапейскі (Onychogomphus forcipatus).

Асаблівасці біялогіі[правіць | правіць зыходнік]

Драпежнікі; дарослыя кормяцца камарамі, сляпнямі, лускакрылымі і іншымі насякомымі, лічынкі — воднымі беспазваночнымі.

Развіццё з няпоўным ператварэннем. Лічынкі развіваюцца і жывуць у рэках, азёрах, вадасховішчах, закапваюцпа ў пясок і глей. Цела іх укрыта валаскамі, паміж якімі затрымліваюцца пясок і гліна і якія робяць лічынак устойлівымі да цячэння.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

Запольская Т. І. Дзедкі // Энцыклапедыя прыроды Беларусі. У 5-і т. Т. 2. Гатня — Катынь / Рэдкал.: І. П. Шамякін (гал. рэд.) і інш. — Мн.: БелСЭ, 1983. — Т. 2. — 522 с. — 10 000 экз.