Дзмітрый Міхайлавіч Асіпенка

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Футбол
Дзмітрый Асіпенка
Агульная інфармацыя
Поўнае імя Дзмітрый Міхайлавіч Асіпенка
Нарадзіўся 12 снежня 1982(1982-12-12)[1] (36 гадоў)
Грамадзянства Сцяг Беларусі Беларусь
Рост 171 см
Вага 73 кг
Пазіцыя нападнік
Інфармацыя пра клуб
Клуб Сцяг Беларусі Арсенал
Нумар 77
Кар’ера
Клубная кар’ера*
2000 Сцяг Беларусі Трактар (Мінск) 22 (9)
2001 — 2004 Сцяг Беларусі Лакаматыў (Мінск) 106 (39)
2005 — 2006 Сцяг Беларусі Смаргонь 52 (31)
2007 — 2010 Сцяг Беларусі Мінск 109 (32)
2011 Сцяг Украіны Ворскла (Палтава) 15 (2)
2012 — 2014 Сцяг Беларусі Шахцёр (Салігорск) 88 (30)
2015 Сцяг Беларусі Граніт (Мікашэвічы) 18 (4)
2016 Сцяг Беларусі Шахцёр (Салігорск) 21 (1)
2017 — 2018 Сцяг Беларусі Іслач (Мінскі раён) 25 (5)
2018 Сцяг Беларусі Прамень (Мінск) 4 (1)
2019 — Сцяг Беларусі Арсенал (Дзяржынск) 1 (0)

* Колькасць гульняў і галоў за прафесійны клуб лічыцца
толькі для розных ліг нацыянальных чэмпіянатаў, адкарэктавана станам на 20 красавіка 2019.


Дзмітрый Асіпенка (нар. 12 снежня 1982, Мінск) — беларускі футбаліст, нападнік дзяржынскага «Арсенала».

Клубная кар’ера[правіць | правіць зыходнік]

Пачаў кар’еру ў Мінску, некаторы час гуляў за «Смаргонь», потым перайшоў у «Мінск», з якім заваяваў бронзавы медаль чэмпіянату 2010. У 2011 годзе перайшоў у палтаўскую «Ворсклу», але пазней страціў месца ў аснове.

«Шахцёр»[правіць | правіць зыходнік]

У студзені 2012 года падпісаў кантракт з салігорскім «Шахцёрам», дзе хутка стаў асноўным нападнікам. У сезоне 2012 стаў найлепшым бамбардзірам чэмпіянату і выйграў срэбраныя медалі. У сезоне 2013 стаў выступаць на пазіцыі атакуючага паўабаронцы. З 12 галамі стаў другім бамбардзірам чэмпіянату пасля Віталя Радзівонава і зноў атрымаў срэбра.

У снежні 2013 года падоўжыў кантракт з «Шахцёрам»[2]. Сезон 2014 распачынаў як нападнік, але потым саступіў месца Мікалаю Янушу, а сам стаў выкарыстоўвацца як флангавы паўабаронца. У выніку забіў толькі 4 галы за сезон.

У студзені 2015 года стала вядома, што Асіпенка не будзе выступаць за салігорскі клуб у сезоне 2015[3]. 25 студзеня было афіцыйна абвешчана аб раставанні з гарнякамі[4].

«Граніт»[правіць | правіць зыходнік]

У студзені 2015 года знаходзіўся на праглядзе ў малдаўскай «Дачыі», але кантракт так і не быў заключаны[5]. Пазней цікавасць да Асіпенкі праяўлялі розныя беларускія клубы, як то «Тарпеда-БелАЗ», «Мінск», «Слуцк» і «Нёман»[6]. У выніку, у сакавіку 2015 года падпісаў кантракт з мікашэвіцкім «Гранітам»[7].

4 красавіка 2015 года ў адказным матчы чвэрцьфінала Кубка Беларусі супраць «Шахцёра» (0:3) Асіпенка атрымаў траўму, з-за якой выбыў да мая. У чэрвені з’яўляўся на полі, выходзячы на замену, а потым замацаваўся ў стартавым складзе мікашэвічцаў. У ліпені падоўжыў кароткатэрміновы кантракт з клубам да канца сезону[8].

Вяртанне ў «Шахцёр»[правіць | правіць зыходнік]

3 снежня 2015 года стала вядома аб вяртанні Асіпенкі ў салігорскі «Шахцёр»[9]. У сезоне 2016 выступаў звычайна ў якасці флангавага атакуючага паўабаронцы, аднак не меў трывалага месца ў аснове, часцей выхадзіў на замену. Па заканчэнні сезону 2016 пакінуў Салігорск[10].

«Іслач»[правіць | правіць зыходнік]

У лютым 2017 года пачаў трэніравацца з «Іслаччу» і ў выніку падпісаў кантракт з гэтым клубам[11]. Пачынаў сезон у якасці асноўнага нападніка каманды, але ў маі атрымаў траўму. У верасні 2017 года вярнуўся ў строй і неўзабаве зноў замацаваўся ў стартавым складзе. У ліпені 2018 года пакінуў «Іслач»[12].

«Прамень»[правіць | правіць зыходнік]

У жніўні 2018 года пасля прагляду стаў іграком мінскага «Промня»[13]. У сезоне 2018 за «Прамень» толькі чатыры разы выйшаў на замену, аднак пасля выхаду на замену ў матчы апошнага тура 2 снежня супраць «Смалявічаў» забіў гол і ўсталяваў канчатковы лік 1:1, які дазволіў камандзе захаваць месца ў Вышэйшай лізе.

У студзені 2019 года пакінуў «Прамень»[14] і неўзабаве далучыўся да дзяржынскага «Арсенала»[15].

Дасягненні[правіць | правіць зыходнік]

Статыстыка выступленняў[правіць | правіць зыходнік]

Сезон Дывізіён Клуб Краіна Матчы Галы
2000 Д2 Трактар Сцяг Беларусі 22 9
2001 Д3 Лакаматыў Сцяг Беларусі 33 24
2002 Д2 Лакаматыў Сцяг Беларусі 28 8
2003 Д1 Лакаматыў Сцяг Беларусі 25 0
2004 Д2 Лакаматыў Сцяг Беларусі 20 7
2005 Д2 Смаргонь Сцяг Беларусі 26 17
2006 Д2 Смаргонь Сцяг Беларусі 26 14
2007 Д1 Мінск Сцяг Беларусі 26 1
2008 Д2 Мінск Сцяг Беларусі 26 14
2009 Д1 Мінск Сцяг Беларусі 25 7
2010 Д1 Мінск Сцяг Беларусі 32 10
2010/11 (2) Д1 Ворскла Сцяг Украіны 11 2
2011/12 (1) Д1 Ворскла Сцяг Украіны 4 0
2012 Д1 Шахцёр Сцяг Беларусі 30 14
2013 Д1 Шахцёр Сцяг Беларусі 30 12
2014 Д1 Шахцёр Сцяг Беларусі 28 4
2015 Д1 Граніт Сцяг Беларусі 18 4
2016 Д1 Шахцёр Сцяг Беларусі 21 1
2017 Д1 Іслач Сцяг Беларусі 19 4
2018 (1) Д1 Іслач Сцяг Беларусі 6 1
2018 (2) Д1 Прамень Сцяг Беларусі 4 1

Зноскі

  1. Dmitri Osipenko // Transfermarkt — 2000. Праверана 9 кастрычніка 2017.
  2. Дмитрий Осипенко продлил контракт с "Шахтером"
  3. Кашевский, Осипенко и Галюза покинут «Шахтер»
  4. Футбол. Дмитрий Осипенко покинул солигорский "Шахтер"
  5. Наша "Дачия". Сломанные носы
  6. "Слуцк" проявляет интерес к Хачатуряну и Осипенко
  7. Алексей Тимошенко и Дмитрий Осипенко подписали контракты с "Гранитом". На просмотре Габовда и Петрикий
  8. "Гранит" продлил контракты с Невмывакой и Осипенко
  9. Дмитрий Осипенко вернулся в "Шахтер"
  10. "Шахтер" расстанется с Янушкевичем, Тимошенко, Павловым и Осипенко
  11. Дмитрий Осипенко стал игроком "Ислочи"
  12. Осипенко, Близнюк и Кирильчик покинули "Ислочь"
  13. "Луч" объявил о подписании Осипенко и Кийко
  14. "Луч" расстался с Осипенко
  15. В Беларуси появится новый футбольный клуб – «Арсенал» из Дзержинска. С командой уже тренируются Вячеслав Глеб и Осипенко

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]