Перайсці да зместу

Дзмітрый Міхайлавіч Пажарскі

З Вікіпедыі, свабоднай энцыклапедыі
Дзмітрый Міхайлавіч Пажарскі
руск.: Дмитрий Михайлович Пожарский
Нараджэнне мерк. 1 лістапада 1577[1]
  • невядома
Смерць 20 (30) красавіка 1642[1] (64 гады)
Месца пахавання
Род Пажарскія[d]
Імя пры нараджэнні руск.: Дмитрий Михайлович Пожарский
Бацька Q138546596?
Маці Maria Feodorovna Pozharskaya[d]
Жонка Q138546657? і Феадора Андрэеўна Галіцына[d]
Дзеці Pyotr Pozharsky[d], Fyodor Pozharsky[d], Ivan Pozharsky[d], Q125992891?, Q138546602? і Q138546643?
Грамадзянства
Веравызнанне Праваслаўная царква
Званне ваявода
Камандаваў First peoples opolchenie[d] і Q4128011?
Бітвы
Лагатып Вікісховішча Медыяфайлы на Вікісховішчы

Дзмітрый Міхайлавіч Пажарскі (руск.: Дми́трий Миха́йлович Пожа́рский; мерк. 1 лістапада 1577[1], невядома — 20 (30) красавіка 1642[1], Масква) — расійскі дзяржаўны і ваенны дзеяч, князь, баярын (1613).

З 1598 года страпчы і член Земскага сабора. З 1602 года стольнік пры двары Барыса Гадунова. Удзельнік задушэння Балотнікава паўстання 1606—07 гадоў. У 1606—10 гадах прыхільнік Васіля ​Шуйскага ў яго барацьбе з Ілжэдзмітрыем II. У пачатку 1610 года ваявода ў Зарайску. Разам з Кузьмой Мініным стаў арганізатарам і кіраўніком Народнага апалчэння 1612, якое вызваліла Маскву ў час вайны Рэчы Паспалітай з Расіяй 1609—18. У канцы 1612 — пачатку 1613 года Пажарскі (разам з Дз.​Ц.​Трубяцкім) узначальваў часовы ўрад. У 1615 годзе кіраваў баявымі дзеяннямі супраць А.Лісоўскага, удзельнічаў у адбіцці войск Рэчы Паспалітай на чале з Уладзіславам IV (1618). У 1628—30 гадах ваявода ў Ноўгарадзе, у 1633—34 гадах — 2-гі ваявода расійскай рэзервовай групы войск у Мажайску. Узначальваў шэраг прыказаў. К.​Мініну і Пажарскаму пастаўлены помнік у Маскве на Краснай плошчы (1804—18, скульптар Іван ​Мартас) і ў Ніжнім Ноўгарадзе (1826, скульптар А.​І.​Мельнікаў).

  1. 1 2 3 4 Зинько М. А. ПОЖАРСКИЙ ДМИТРИЙ МИХАЙЛОВИЧ // Большая российская энциклопедия — М.: Большая российская энциклопедия, 2004. — Т. 26. — С. 577.