Дзярэзка заліўная

З пляцоўкі Вікіпедыя
(Пасля перасылкі з Дзярэзачка заліўная)
Перайсці да: рух, знайсці
Дзярэзка заліўная
Lycopodiella inundata 161207.jpg
Навуковая класіфікацыя
Міжнародная навуковая назва

Lycopodiella inundata (L.) Holub

Wikispecies-logo.svg
Сістэматыка
на Віківідах
Commons-logo.svg
Выявы
на Вікісховішчы
ITIS   503609
NCBI   37431
EOL   487018
IPNI   146933-2
TPL   tro-50048570

Дзярэзка заліўная[1], лікападыела заліўная (Lycopodiella inundata) — від раслін сямейства Дзеразовыя.

Апісанне[правіць | правіць зыходнік]

Шматгадовая травяністая расліна з паўзучымі, разгалінаванымі вегетатыўнымі парасткамі звычайна шчыльна прылягае да субстрату і ўкараняецца, фарміруе плямы на зямлі. Сцябло даўжынёй 75-100 см можа месцамі перарывацца і лёгка абламваецца. Спараносныя парасткі прамастойныя, вышынёй 10-15 см, негалінастыя. Лісты-філоіды лінейна-шылападобныя, вельмі дробныя, суцэльнакрайнія, зялёныя са светлым саламяна-жоўтым заканчэннем, серпападобна загнутыя ўверх.

Стробілы адзінкавыя, цыліндрычныя, сядзячыя, шырэйшыя за парасткі, нярэзка адмежаваныя ад сцябла. Спарафілы шылападобныя, зялёныя, з яйцападобна расшыранай асновай, якая мае некалькі зубцоў па краі. Споры шматлікія, светла-жеўтыя.

Пашырэнне і экалогія[правіць | правіць зыходнік]

Рэліктавы барэальны атлантычна-еўрапейскі лугава-балотны від. Пашырэнне ў Еўразіі: асобныя астравы і эксклавы ў Еўропе, на Каўказе, у Заходняй і Усходняй Сібіры, на Далёкім Усходзе. У Беларусі знаходзіцца ў асобных лакалітэтах і астраўных месцазнаходжаннях за паўднёва-ўсходняй мяжой суцэльнага пашырэння, трапляецца спарадычна, пераважна на Палессі. Арэал ахоплівае таксама Японію, Азорскія астравы і Паўночную Амерыку (на захадзе і ўсходзе).

Экалагічна адносна вузкапластычны від, прыстасаваўся да спецыфічных эдафатопаў, бедных пажыўнымі рэчывамі, і дв разрэджаных фітацэнозаў. Месцы росту: асакова-сфагнавыя балоты, вільготныя плямы ў тундры, сырыя грунтавыя агаленні і выемкі грунту. Аддае перавагу сырому торфу і пяску, на поўдні арэала трапляецца ў кар'ерах і каля дарог. Расце невялікімі, часам даволі значнымі групамі.

Асаблівасці біялогіі[правіць | правіць зыходнік]

Размнажаецца спорамі і вегетатыўна. На Беларусі спараносіць з ліпеня да верасня. Споры прарастаюць толькі пры наяўнасці вільготнага аголенага субстрату.

Зноскі

  1. Назва паводле арт. Дзярэзка. Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 6: Дадаізм — Застава / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн.: БелЭн, 1998. — 576 с.: іл.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Чырвоная кніга Рэспублікі Беларусь: Рэдкія і тыя, што знаходзяцца пад пагрозай знікнення віды жывёл і раслін. — Мн.: БелЭн, 1993. ISBN 5-85700-095-5

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

Венерын чаравічак Гэты від занесены ў Чырвоную кнігу Беларусі і ахоўваецца законам.
IV катэгорыя (NT)