Другая Івуарыйская вайна

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Другая Івуарыйская вайна
Ivory Coast March 2011 offensive map.png
Карта падзей у Кот-д’Івуары ў 2010-2011.
Дата 28 лістапада 201011 красавіка 2011
Месца Кот-д’Івуар
Прычына Нявырашаныя рознагалоссі Першай Iвуарыйскай вайны
Вынік Перамога лiберальных сiл
Праціўнікі
Левацэнтрысты i iх саюзнiкi:
Flag of Côte d'Ivoire.svg Партыя Івуарыйскі Народны Фронт
Flag of Côte d'Ivoire.svg Узброеныя сілы
Flag of Côte d'Ivoire.svg Паліцыя
Flag of Liberia.svg Лiберыйскiя добраахвотнiкi[1]
пры падтрымцы:
Flag of Romania.svg Румынія[2]
Flag of Belarus.svg Беларусь[2]
Лiбералы і ix саюзнікі:
Flag of Côte d'Ivoire.svg Партыя Аб’яднанне рэспубліканцаў
Flag of Côte d'Ivoire.svg Групоўка «Новая сіла»
Flag of France.svg Французскiя войскi[3]
Flag of Ukraine.svg Украiнскiя мiратворцы
пры падтрымцы:
Сцяг ЗША ЗША[4]
Камандуючыя
Flag of Côte d'Ivoire.svg Ларан Гбагбо Flag of Côte d'Ivoire.svg Аласан Уатара
Страты
61 забiтых[5] 54 забiтых[6]
Commons-logo.svg Аўдыё, фота, відэа на Вікісховішчы

Другая Івуарыйская вайна (Палітычны крызіс у Кот-д’Івуары[7]) — канфлікт, які выліўся ў Кот-д'Івуары пасля другога тура прэзідэнцкіх выбараў 28 лістапада 2010 года паміж ліберальнымі сіламі, які ўзначалiў апазыцыянер А.Уатара, і левацэнтрысты, на чале якіх стаяў дзеючы прэзідэнт Л.Гбагбо.

Ход падзей[правіць | правіць зыходнік]

У 2002-2007 гадах ішла Першая Iвуарыйская вайна паміж урадам Ларан Гбагбо і «Новай сілай» (НС). Гбагбо кантраляваў хрысцiянскi поўдзень з iвуарыйцамi, а НС — мусульманскі поўнач, дзе пражывалі буркiнцы.

У сакавіку 2007 года было падпісанае перамір'е. Мірны дагавор так і нічога і не вырашыў.

У 2010 годзе былі праводзіліся выбары прэзiдэнта. Кандыдата два: дзеючы прэзідэнт Ларан Гбагбо і саюзнік «Новай Сiлы», вылучэнец ад партыі Аб’яднанне рэспубліканцаў — Аласан Уатара[8]. Падчас выбараў абодва бакі абвінавачвалі адзін аднаго ў розных рэчах, у тыс лiку фальсiфiкацыi на галасаваннях. Пасля падліку галасоў стала ясна, што перамог Аласа Уатара[9][10]. Аднак да гэтага часу пачаліся ўзброеныя сутычкі[9]. Гэта зрабіла выбары, па сутнасцi, бескарыснымі.

Першыя сутычкi пачалiся паміж паліцыяй і лiбераламi на поўначы краіны 28 лістапада 2010 года. У снежні, у адказ на ўзброены супраціў, Гбагбо загадаў увесці войскі ў паўночныя рэгіёны краіны для ўціхамірвання прыхільнікаў Уатары. Аднак наступ на поўначы праваліўся.

У студзенi—лютым канфлікт часова спынiўся.

У пачатку сакавіка 2011 Уатара пачаў наступ на паўднёвую частку краіны. 30 сакавіка 2011 яго атрады ез бою ўзялі пад свой кантроль сталіцу Ямусукра[11]. 31 сакавіка 2011 разгараюцца вулічныя баі за Абіджан і Сан-Пэдра. Лiвацэнтрысты паспрабавалi заставiць пад сваiм кантроле абодва горада, але вымушаныя былі адступіць. У выніку сутыкненняў гінуць некалькі дзясяткаў чалавек, у тым ліку і мірныя жыхары.

Тым часам на дапамогу Уатара прыйшлi замежныя войскi, калi французскі ўрад афіцыйна заявіла аб падтрымцы партыі «Аб'яднанне рэспубліканцаў» і яе саюзнікам. Ужо 1 красавіка французскія ваенныя высадзіліся на паўднёва-ўсходнім узбярэжжы Кот-д’Івуара. Неўзабаве да сіл Уатары далучыўся кантынент ўкраінскіх міратворцаў

5 красавіка кантынгент войскаў Францыі і ўкраінскія верталёты Мі-24 нанеслі авіяўдары па шэрагу стратэгічных аб’ектаў сіл Гбагбо[12][13]. 9 красавіка сілы, падначаленыя Ларану Гбагбо перайшлі ў наступ, заняўшы стратэгічна важныя кварталы Абіджана.

11 красавіка французы абстралялі ракетамі рэзідэнцыю прэзідэнта Гбагбо. У гэты ж дзень сілы левацэнтрыстаў здацца. Ларан Гбагбо і яго жонка былі арыштаваны. Новым прэзідэнтам краіны стаў Уатара.

У выніку канфлікту загінула звыш 1000 чалавек, каля мільёна былі вымушаныя пакінуць свае дамы.

Зноскі

Спасылкi[правіць | правіць зыходнік]