Другая кніга Ездры

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Другая кніга Ездры (Εσδρας Α')

106.Artaxerxes Grants Freedom to the Jews.jpg

Артаксеркс даруе свабоду іўдзеям. Гравюра Гюстава Дарэ
Раздзел: Гістарычныя кнігі
Мова арыгінала: старажытнагрэчаская або старажытнаяўрэйская
Легендарны аўтар: Ездра
Мясцовасць: Іўдзея
Папярэдняя (праваслаўе): Кніга прарока Ездры
Наступная: Кніга Тавіта
Лагатып Вікісховішча Другая кніга Ездры на Вікісховішчы

Другая кніга Е́здры (Э́зры) — кніга, якая ў праваслаўі ўваходзіць у склад Старога Запавету, але адсутнічае ў Яўрэйскай Бібліі (Танаху) і не ўваходзіць у Стары Запавет у каталіцызме і пратэстантызме. Змяшчалася ў дадатак да Вульгаты[1], але адсутнічае ў Новай Вульгаце[2]. У Рускай праваслаўнай царкве адносіцца да другакананічных кніг. У грэчаскай Бібліі называецца «Έσδρας Α'», у дадатку да лацінскага выдання Бібліі — «Эзра III» (Esdra III) з загалоўкам «De Templi restitutione»[1][3]. У іўдаізме[4], каталіцызме[5] і пратэстантызме[1] адносіцца да апокрыфаў. У пратэстантызме называецца першай кнігай Ездры.

Іншыя назвы[правіць | правіць зыходнік]

У розных пераводах мае такія назвы:[6]

Мова і дата напісання[правіць | правіць зыходнік]

Напісана на старажытнагрэчскай або старажытнаяўрэйскай мове[6][7]. Захавалася ў тэксце многіх грэчаскіх кодэксаў Септуагінты, але адсутнічае ў Сінайскім кодэксе. Першае гістарычнае ўказанне на другую кнігу Ездры знаходзіцца ў гісторыка Іосіфа ФлавІя (37—100 гг. н.э.), у сувязі з чым яе датуюць I стагоддзем да н.э. і не пазней за I стагоддзе н. э.[6][7]

Змест[правіць | правіць зыходнік]

Уяўляе сабою апавяданне пра ўзнаўленне Іерусалімскага храма і храмавага культу; ва ўводзінах выкладзены абставіны, якія прывялі да разбурэння Першага храма, a заключэннем ёсць расказ пра дзейнасць Ездры[3]. Другая кніга Ездры складаецца з дзевяці раздзелаў, і асноўная яе частка ўяўляе сабой выклад з нязначнымі зменамі фрагментаў кананічных кніг: Другой кнігі летапісаў, кнігі Ездры і Кнігі Неяміі[8]. Адзіны арыгінальны тэкст кнігі - аповяд пра спрэчку трох целаахоўнікаў цара Дарыя, адным з якіх быў Зарававель, і пра перамогу, якую той атрымаў у гэтай спрэчцы. Магчыма, што гэта персідскае прыдворнае апавяданне, або аўтар выкарыстоўваў іўдзейскае паданне.[6].

Зноскі

  1. 1,0 1,1 1,2 Michael D. Coogan. The New Oxford Annotated Bible // Oxford. 2007. — P.4
  2. James E. Bowley. Living Traditions of the Bible. — Chalice Press, 1999. — P. 160
  3. 3,0 3,1 Эзра III // Еврейская энциклопедия Брокгауза и Ефрона. — СПб., 1908—1913.
  4. Артыкул «Апокрифы и псевдоэпиграфы» у Электроннай яўрэйскай энцыклапедыі
  5. Д. Г. Добыкин. Лекции по введению в Священное Писание Ветхого Завета. — Санкт-Петербург.: Санкт-Петербургская православная духовная академия, 2012. — C. 22
  6. 6,0 6,1 6,2 6,3 Вторая книга Ездры // Толковая Библия Лопухина
  7. 7,0 7,1 Юнгеров П. А. Введение в Ветхий Завет. Неканонические книги. Вторая книга Ездры
  8. Вторая книга Ездры

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]