Дыфузная спазма стрававода

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Дыфузная спазма стрававода
Radiology 0012 Nevit.jpg
МКХ-10 K22.4.22.4.
МКХ-9 530.5530.5
DiseasesDB 32060 32060
MedlinePlus 000289 000289
eMedicine med/743  med/743 
MeSH D015155 D015155

Дыфузная спазма стрававода — другое па распаўсюджанасці (пасля ахалазіі кардыі) парушэнне маторыкі стрававода: наяўнасць моцных, без прапульсіўнасці, няўзгодненых скарачэнняў цягліц стрававода адначасова на розных узроўнях. Этыялогія невядомая.

Сімптомы і плынь[правіць | правіць зыходнік]

Сімптомы могуць з'явіцца ў любым узросце, але найчасцей на хваробу пакутуюць асобы пасля 40 гадоў. Характэрны боль у грудной клетцы, часцей за ўсё за грудзінай, і дысфагія. Боль можа ўзнікаць з першымі порцыямі ежы, але часам і незалежна ад прыёмаў ежы. Дысфагія можа прывесці да недаядання.

Дыягностыка[правіць | правіць зыходнік]

Дыягназ ставіцца на падставе рэнтгенапісу стрававода пасля ўвядзення кантраснага рэчыва (парушэнне праходжання кантраснага рэчыва, выгляд «лейцара», вельмі моцныя спазмы могуць нагадваць дывертыкулы) і манаметрыя стрававода. Заўсёды варта выканаць эндаскапічнае даследаванне для выключэння арганічных прычын дысфагіі і адпаведныя абследванні, каб выключыць ішэмічную хваробу сэрца.

Лячэнне[правіць | правіць зыходнік]

Фармакалагічнае — як пры ахалазіі — выкарыстанне блакатараў кальцыевых каналаў (ніфедыпін) або нітратаў (нітрагіцэрын, ізасарбіда дынітрат). Многія пацыенты маюць патрэбу ў зніжэнні сакрэцыі страўнікавай кіслаты з дапамогай інгібітару пратоннай помпы (амепразол). Перавагі аператыўнага лячэння не ўстаноўлена.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Gajewski, Piotr Interna Szczeklika - mały podręcznik 2016/2017 — Elsevier, 2016. — 1535 с. — ISBN 978-83-7430-491-7.