Дэнебола

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Дэнебола
Зорка
Leo constellation map ru lite.png
Дэнебола знаходзіцца злева на карце сузор'я.
Назіральныя даныя
(Эпоха J2000)
Прамое ўзыходжанне 11гадз 49мін 03.5776с
Схіленне +14° 34′ 19.417″
Адлегласць 36,2 ± 0,4 св. гадоў (11,1 ± 0,1 пк)
Бачная зорная велічыня (V) 2,14[1]
Сузор’е Леў
Астраметрыя
Прамянёвая скорасць (Rv) −0,2[1] км/c
Уласны рух (μ) RA: −499,02[1] mas у год
Dec: −113,78[1] mas у год
Паралакс (π) 90,16±0,89[1] mas
Абсалютная зорная велічыня (V) 1,91
Характарыстыкі
Спектральны клас A3 V[1]
Паказчык колеру (B − V) +0,09[1]
Паказчык колеру (U − B) +0,07[1]
Пераменнасць тыпу δ Шчыта[2]
Фізічныя характарыстыкі
Маса 1,75[3] M
Радыус 1,728[3] R
Узрост 1-3,8×108[3] гадоў
Тэмпература 8500 [4] K
Свяцільнасць 15[3] L
Металічнасць [Fe/H] = 0,00[3]
Вярчэнне > 120 км/с [4]
Уласцівасці паскарэнне свабоднага падзення 4,0 g[4]

Дэнебола (β Льва / β Leonis) — трэцяя па яркасці зорка ў сузор'і Льва пасля Рэгула і Альгіебы. Гэта зорка спектральнага класа А, размешчаная прыкладна на адлегласці 36 светлавых год ад Зямлі. Яе свяцільнасць ў 12 разоў пераўзыходзіць Сонца. Бачны бляск складае 2,14 m.

Зноскі

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 SIMBAD query result: V* bet Leo -- Variable Star of delta Sct type (англ.) . Цэнтр астранамічных даных у Страсбургу. — Дэнебола ў базе даных SIMBAD. Праверана 6 лістапада 2009.
  2. Mkrtichian, D. E.; Yurkov, A. (5th-7th November 1997). "β Leo - Back to Delta Scuti Stars?". Proceedings of the 20th Stellar Conference of the Czech and Slovak Astronomical Institutes: 172, Brno, Czech Republic: Dordrecht, D. Reidel Publishing Co.. ISBN 80-85882-08-6. Праверана 2007-06-18. 
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 Di Folco, E.; Thévenin, F.; Kervella, P.; Domiciano de Souza, A.; Coudé du Foresto, V.; Ségransan, D.; Morel, P. (2004). "VLTI near-IR interferometric observations of Vega-like stars". Astronomy and Astrophysics 426: 601–617. doi:10.1051/0004-6361:20047189. http://adsabs.harvard.edu/abs/1998RPPh...61...77K. Retrieved on 2007-06-18. 
  4. 4,0 4,1 4,2 Acke, B.; Waelkens, C. (2004). "Chemical analysis of 24 dusty (pre-)main sequence stars" (PDF). Astronomy and Astrophysics 427: 1009–1017. doi:10.1051/0004-6361:20041460. http://arxiv.org/pdf/astro-ph/0408221. Retrieved on 2007-02-04.