Ежы Мікалай Гільзен

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Ежы Мікалай Гільзен
Ежы Мікалай Гільзен
Герб
Смаленскі біскуп
1746 — 1763
Абранне 13 лютага 1746
Папярэднік Багуслаў Корвін-Гасеўскі
Пераемнік Габрыэль Вадзынскі
Адрачэнне 17 ліпеня 1763

Прафесія ксёндз
Нараджэнне 6 снежня 1692(1692-12-06)
Смерць 24 красавіка 1775(1775-04-24) (82 гады)
Дынастыя Род Гільзенаў[d]

Узнагароды
ордэн Белага арла

Ежы Мікалай Гільзен (польск.: Jerzy Mikołaj Hylzen; 6 снежня 1692, Дагда — 24 красавіка 1775, Варшава) — вялікалітоўскі рымска-каталіцкі і дзяржаўны дзеяч, пісьменнік і перакладчык.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

З шляхецкага роду Гільзенаў. 11 кастрычніка 1738 года абраны канцлерам Віленскага капітула. З дапамогай Сапегаў як рэгент каралеўскай канцылярыі стаў 10 чэрвеня 1740 года пісарам вялікім літоўскім. Прызначаны смаленскім біскупам 13 лютага 1746 года (паводле іншых звестак, 10 мая 1745[1]). У 1758 перадаў кіраўніцтва ў дыяцэзіі каад’ютару Габрыэлю Вадзынскаму. У 1759 годзе ўзнагароджаны Ордэнам Белага Арла. 17 ліпеня 1763 года адмовіўся ад кіравання дыяцэзіяй.

Перакладаў Паала Сеньеры[en], Ларэнца Скуполі(англ.) бел..

Творы[правіць | правіць зыходнік]

  • Wojna duchowna Wawrzyńca Scupoli (1746)
  • Opisanie historyczne obyczajów pierwszych chrześcijan według Klaudiusza Fleury (1746)
  • Reguły kazań (1747)
  • Pisma Bożego… wybrane rozdziały (1755)

Зноскі