Жак-Луі Давід

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Жак-Луі Давід
Фатаграфія
Давід, аўтапартрэт (1794)
Імя пры нараджэнні:

Jacques-Louis David

Дата нараджэння:

30 жніўня 1748(1748-08-30)[1][2][3][4][5]

Месца нараджэння:

Парыж, Каралеўства Францыя[6]

Дата смерці:

29 снежня 1825(1825-12-29)[1][2][3][4][5] (77 гадоў)

Месца смерці:

Брусель[d], Брусельскі сталічны рэгіён, Бельгія

Месца пахавання:

Магіла Жака-Луі Давіда[d][7]
Пер-Лашэз

Грамадзянства:

Flag of France.svg Францыя

Жонка:

Шарлота Давід[d]

Дзеці:

Шарль-Луі Жуль Давід[d], Laure-Emilie-Felicite David, La Baronne Meunier[d], Яўген Давід[d] і Pauline Jeanne David[d]

Род дзейнасці:

мастак, палітык

Жанр:

гістарычны жывапіс

Вучоба:

Акадэмія Святога Лукі[d]
Каралеўская акадэмія жывапісу і скульптуры

Стыль:

неакласіцызм

Заступнікі:

Напалеон I Банапарт

Узнагароды:
Commons-logo.svg Працы на Вікісховішчы

Жак-Луі Давід (фр.: Jacques-Louis David; 30 жніўня 1748, Парыж — 29 снежня 1825, Брусель) — французскі мастак-жывапісец і педагог, заснавальнік і адзін з буйных прадстаўнікоў французскага неакласіцызму.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Жак-Луі Давід нарадзіўся 30 жніўня 1748 года ў сям'і аптовага гандляра жалезам Луі-Марыса Давіда і яго жонкі, Мары-Жэнеўеў (народж. Бюрон) і ў той жа дзень быў ахрышчаны ў царкве Сэн-Жэрмэн-л'Асеруа. Да 2 жніўня 1757 года — дня смерці свайго бацькі, які магчыма загінуў на дуэлі, жыў у пансіёне манастыра Пікпюс(фр.) бел..

Дзякуючы брату маці, Франсуа Бюрону, дзевяцігадовы Жак-Луі, пазаймаўшыся з рэпетытарам, паступіў у Калеж Чатырох Нацый на курс рыторыкі. Пасля чаго маці, пакінуўшы дзіця ў Парыжы на апецы брата, з'ехала ў Эўро. Будучыню Жака-Луі вызначылі яе сваякі: брат Мары-Жэнеўеў, Франсуа Бюрон, як і яе швагер, Жак-Франсуа Дэмезон, былі архітэктарамі, таксама сям'я была звязана сваяцтвам з мастаком Франсуа Бушэ. Калі ў дзіцяці былі заўважаныя здольнасці да малявання, было вырашана, што ён стане архітэктарам, як і абодва яго дзядзькі.

У 1775—1780 гг. навучаўся ў Французскай акадэміі ў Рыме, дзе вывучаў антычнае мастацтва і творчасць майстроў эпохі Адраджэння. У 1783 годзе абраны членам Акадэміі жывапісу.

Актыўна ўдзельнічаў у рэвалюцыйным руху, у 1792 г. абраны дэпутатам Нацыянальнага Канвента, галасаваў за смерць караля Людовіка XVI. Далучыўся да радыкальна-экстрэмісцкага крыла рэвалюцыянераў на чале з Маратам і Рабесп'ерам. З'яўляўся членам Камітэта грамадскай бяспекі, у якасці якога падпісваў загады аб арышце «ворагаў рэвалюцыі». У 1794 годзе пасля тэрмідарыянскага перавароту заключаны ў турму за рэвалюцыйныя погляды.

У 1797 годзе стаў сведкам ўрачыстага ўезду ў Парыж Напалеона і з тых часоў становіцца яго палкім прыхільнікам.

Пасля паразы Банапарта пры Ватэрлоа (1815) бяжыць у Швейцарыю, затым пераехаў у Брусель, дзе пражыў да канца жыцця. Пахаваны на могілках святой Гудулы ў Бруселі.

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

Шаблон:Жак-Луі Давід