Жак Лафіт
| Жак Лафіт | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| фр.: Jacques Laffitte | |||||||
| | |||||||
|
| |||||||
|
|||||||
| Папярэднік | Жуль Агюст Арман Мары Паліньяк | ||||||
| Пераемнік | Казімір П’ер Пер’е | ||||||
|
|||||||
| Пераемнік | Martin-Michel-Charles Gaudin[d] | ||||||
|
|
|||||||
| Нараджэнне |
24 кастрычніка 1767[1][2][…] |
||||||
| Смерць |
26 мая 1844[1][2][…] (76 гадоў)
|
||||||
| Месца пахавання | |||||||
| Дзеці | Albine Ney[d] | ||||||
| Грамадзянства | |||||||
| Веравызнанне | Каталіцкая Царква | ||||||
| Партыя | |||||||
Жак Лафіт (фр.: Jacques Laffitte; 24 кастрычніка 1767, Баёна — 26 мая 1844, Парыж) — французскі банкір, палітык і дзяржаўны дзеяч, які займаў пасаду прэм’ер-міністра Францыі ў 1830–1831 гадах.
Біяграфія
[правіць | правіць зыходнік]Нарадзіўся ў Баёне ў сям’і цесляра. Дзякуючы сваёй здольнасці да фінансаў, ён пераехаў у Парыж і ўладкаваўся на працу ў вядомую банкаўскую фірму, дзе хутка прасунуўся па кар’ернай лесвіцы. У 1800 годзе ён стаў кіраўніком банка і неўзабаве ператварыў яго ў адзін з найбуйнейшых фінансавых інстытутаў Францыі.
Быў прыхільнікам канстытуцыйнай манархіі і ў часы Рэстаўрацыі Бурбонаў стаў дэпутатам. Ён выступаў за ліберальныя рэформы і быў адным з вядучых фінансістаў, якія падтрымалі Ліпеньскую рэвалюцыю 1830 года. Менавіта ён адыграў важную ролю ў пераходзе ўлады да Луі-Філіпа I, якога ён лічыў гарантам ліберальнай манархіі.
У жніўні 1830 года быў прызначаны старшынёй Палаты дэпутатаў, а ў лістападзе стаў прэм’ер-міністрам. Аднак яго спроба праводзіць ліберальную палітыку сутыкнулася з супрацівам кансерватыўных сіл, і ўжо ў сакавіку 1831 года ён быў вымушаны падаць у адстаўку.
Пасля адстаўкі вярнуўся ў банкаўскую справу, але страціў значную частку свайго багацця.
Крыніцы
[правіць | правіць зыходнік]- ↑ а б Jacques Laffitte // Sycomore / Assemblée nationale Праверана 9 кастрычніка 2017.
- ↑ а б Jacques Laffitte // Encyclopædia Britannica Праверана 9 кастрычніка 2017.