Жамчужны

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Аграгарадок
Жамчужны
Краіна
Вобласць
Раён
Сельсавет
Каардынаты
Насельніцтва
  • 3 600 чал. (2010)
Часавы пояс
Тэлефонны код
+375 163
Аўтамабільны код
1
SOATO
1 204 815 036
Жамчужны на карце Беларусі ±
Жамчужны (Беларусь)
Жамчужны
Жамчужны (Брэсцкая вобласць)
Жамчужны

Жамчу́жны[1] (трансліт.: Žamčužny, руск.: Жемчужный) — аграгарадок[2] у Баранавіцкім раёне Брэсцкай вобласці. Адміністрацыйны цэнтр Жамчужненскага сельсавета. Размешчаны за 12 км на захад ад Баранавіч, на аўтадарозе Новая МышВаўкавыск. Насельніцтва 3485 жыхароў, 1081 гаспадарка (2005).

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Узнік як жылая зона двух буйнейшых у рэспубліцы сельскагаспадарчых прадпрыемстваў — птушкафабрыкі «Дружба» і свінагадоўчага комплексу «Усходняе». Забудоўваецца паводле генплана 1979 г. (БелНДІдзіпрасельбуд, карэкціроўка 1982 г.) і праекту забудовы жылой зоны комплексу «Усходняе» (1980 г., «Белкалгаспраект»).

Да 1985 года пасёлак уваходзіў у склад Навамышскага сельсавета. З 18 сакавіка 1985 года цэнтр новаўтворанага Жамчужненскага сельсавета[3].

Забудова[правіць | правіць зыходнік]

Пасёлак вызначаецца кампактнасцю забудовы, высокім узроўнем добраўпарадкаванасці (азеляненне, ізаляванасць жылой зоны ад гаспадарчай, забяспечанасць усімі відамі інжынернага абсталявання). Адна з асноўных кампазіцыйных восей — пр-т Будаўнікоў — перасякае пасёлак з поўначы на поўдзень. На захад ад яго ідуць шэсць вуліц (Грыцаўца і інш.).

Жылая зона складаецца з раёна малапавярховай секцыйнай (3—4-павярховыя шматкватэрныя дамы) і сядзібнай забудовы (двухпавярховыя 1—2-кватэрныя жылыя дамы з керамзіта-бетонных панэляў, дамы з маналітнага керамзітабетону, мансардавыя аднакватэрныя дамы драўляна-панэльнай канструкцыі, тры тыпы дамоў з цэглы). У раёне 3—4-павярховай забудовы, пры ўездзе ў пасёлак, фармуецца грамадскі цэнтр. Удалае спалучэнне кантрастных колераў у афарбоўцы дамоў (чырвоны і белы дамоў з цэглы, зялёны і тэракотавы — панэльных, жоўты і чорны — драўляных) стварае выразны сілуэт забудовы. Шырока выкарыстоўваюцца тэрасы, веранды, лоджыі, малыя формы дойлідства, групы дэкаратыўных дрэваў. У будаўніцтвеве ўжываюцца прагрэсіўныя індустрыяльна-паточныя метады.

Акрамя зборных жылых дамоў, у зоне сядзібнай забудовы ўпершыню ў рэспубліцы выкарыстаныя зборныя гаспадарчыя пабудовы, якія разам з гаспадарчымі праездамі вылучаныя ў асобныя комплексы, размешчаныя непадалёку ад кожнага дому. Вуліцы з бульварамі і малымі формамі дойлідства з'яўляюцца адначасова і зонамі адпачынку, кожная з іх адметная сваім аб'ёмна-прасторавым і каляровым вырашэннем. Вытворчая зона размешчаная на паўночны захад і захад ад пасёлку.

Зона адпачынку — сквер са стадыёнам і спартыўнымі пляцоўкамі побач з грамадскім цэнтрам, сквер з малымі формамі дойлідства, які прымыкае да ляснога масіву.

Інфраструктура[правіць | правіць зыходнік]

Працуюць сядзіба выканкама сельсавета, аддзяленне сувязі, Дом культуры (мясцоваму ансамблю песні і танца ў 1986 годзе прысвоена ганаровая назва народнага), сярэдняя школа (у 1972 годзе адкрыты краязнаўчы музей)

Насельніцтва[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]