Жыровіцкі манастыр

Манастыр
Жыровіцкі манастыр
53°00′51,69″ пн. ш. 25°00′39,97″ у. д.
Краіна	Беларусь
вёска	Жыровічы
Канфесія	Праваслаўе
Епархія	Навагрудская епархія
Першая згадка	1587
Дата заснавання	16 стагоддзе
Статус	дзейнічае
Сайт	zhirovichi-monastery.by
Медыяфайлы на Вікісховішчы

Жыро́віцкі Свята-Успенскі манасты́р — мужчынскі стаўрапігіяльны манастыр, цяпер належыць Беларускаму экзархату Рускай праваслаўнай царквы, у вёсцы Жыровічы (Слонімскі раён, Гродзенская вобласць).

Гісторыя

Манастыр узнік на месцы, дзе, паводле падання, у 1470 годзе цудоўна з’явіўся абраз Маці Божай, названы Жыровіцкім. Манастыр заснаваны ў канцы XV ст. як праваслаўны. У 1613 годзе перайшоў да базыльян (манахі грэка-каталіцкай царквы), якія адрадзілі культ Маці Божай і зрабілі манастыр галоўным цэнтрам Уніі. Першым ігуменам манастыра ў часы Уніі быў Іасафат Кунцэвіч. Намаганнямі базыльян за часы Уніі ўзведзены вялікі манастырскі комплекс з мураваных храмаў барочнай архітэктуры. У 1730 годзе ў прысутнасці дзясяткаў тысяч католікаў візантыйскага і лацінскага абраду, а таксама іншых вернікаў цудатворная ікона Маці Божай з Жыровіцкага манастыра была ўрачыста каранавана залатымі папскімі каронамі, а Маці Божая Жыровіцкая абвешчана апякункай і заступніцай беларускага народа.

Званіца

У 1810—1828 годзе манастыр быў рэзідэнцыяй Брэсцкай уніяцкай епархіі, у 1828—1839 — Літоўскай уніяцкай епархіі. У 1839 годзе Іосіф Сямашка, з падтрымкай царскай улады і заступніцтвам самога імператара Мікалая I, перавёў частку манахаў Жыровіцкага манастыра ў праваслаўе, а ўпартых адправіў на выпраўленне ў спецыяльна прызначаныя для гэтых мэт манастыры, у тым ліку за межамі Беларусі.

Манастырскі корпус

Дзякуючы таму, што да верасня 1939 года Жыровічы не ўваходзілі ў склад СССР, манастыр ніколі не закрываўся. У міжваенны час манастырскі храм-кальварыя (царква Узвышэння Святога Крыжа) быў у карыстанні рыма-каталікоў.

У 1945 годзе ў Жыровіцкім манастыры былі адкрыты пастырскія курсы, якія ў 1947 годзе былі ператвораныя ў семінарыю. Але ж семінарыя праіснавала толькі да 1963 года.

У другой палове 1980-х — пачатку 1990-х гадоў пачалося адраджэнне манастыра.

У 1989 годзе, пасля 26-гадовага перапынку, аднавіла працу Мінская духоўная семінарыя.

У 1991 і 2002 годзе манастыр наведваў маскоўскі патрыярх Алексій II.

Цяпер манастыр прыцягвае да сябе шмат экскурсій.

Браты

Пострыг прыняў беларускі паэт Алег Бембель.

Галерэя

• 
  Цудадзейны абраз
• 
  Жыровіцкі абраз Маці Божай на франтоне манастыра
• 
  Крыніца са св. вадой на тэрыторыі манастыра
• 
  Купельня і крыніца за тэрыторыяй манастыра
• 
  Купельня знутры

Гл. таксама

• Бібліятэка Жыровіцкага манастыра
• Шашалевіч, беларускі мастак XVIII ст.

Літаратура

• Бубнов Павел, протодиакон. История изучения прошлого Свято-Успенского Жировичского монастыря // ΧΡΟΝΟΣ : церковно-исторический альманах. — 2018. — № 6. — С. 73-97. — (Исследования). — Библиогр.: с. 91-96 (60 назв.) и в подстроч. примеч. — Рез. англ.

Спасылкі

• На Вікісховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Жыровіцкі манастыр
• Афіцыйны сайт Жыровіцкага манастыра
• Манастыр. Старонкі гісторыі Архівавана 19 ліпеня 2010. (руск.)
• Жыровічская ікона. Гісторыя вядомай беларускай святыні Архівавана 6 ліпеня 2011.
• Жыровіцкая ікона (руск.)
• Жыровіцкі манастыр на сайце Глобус Беларусі (руск.)
• Фота Жыровіцкага манастыра з вышынi птушынага палёту Архівавана 3 чэрвеня 2016. на сайце «Планета Беларусь»