Жыцінка
| Жыцінка | |
|---|---|
| Характарыстыка | |
| Даўжыня | 11 км |
| Басейн | 47 км² |
| Вадацёк | |
| Выток | |
| • Месцазнаходжанне | за 2 км на паўночны захад ад вёскі Ігнатоўка |
| • Вышыня | 156,3[1] м |
| • Каардынаты | 53°26′11,40″ пн. ш. 28°43′10″ у. д.HGЯO |
| Вусце | Свіслач |
| • Месцазнаходжанне | на паўднёвай ускраіне вёскі Няччо |
| • Каардынаты | 53°23′17,90″ пн. ш. 28°47′53,70″ у. д.HGЯO |
| Ухіл ракі | 1,5 м/км |
| Размяшчэнне | |
| Водная сістэма | Дняпро |
|
|
|
| Краіна | |
| Рэгіён | Магілёўская вобласць |
| Раён | Асіповіцкі раён |
   |
|
 выток вусце |
|
|
— выток, — вусце |
|
Жы́цінка, раней таксама часткова Завішынка[2] — рака ў Асіповіцкім раёне Магілёўскай вобласці Беларусі, левы прыток ракі Свіслач (басейн Дняпра).
Даўжыня ракі 11 км. Плошча вадазбору 47 км². Сярэдні нахіл воднай паверхні 1,5 ‰. Пачынаецца за 2 км на паўночны захад ад вёскі Ігнатоўка, вусце на паўднёвай ускраіне вёскі Няччо. Вадазбор у межах Цэнтральнабярэзінскай раўніны.
Крыніцы
[правіць | правіць зыходнік]- ↑ Республика Беларусь. Атлас охотника и рыболова: Могилёвская область / Редактор Г. Г. Науменко. — Мн.: РУП «Белкартография», 2012. — С. 23, 39. — 64 с. — 10 000 экз. — ISBN 978-985-508-173-0. (руск.)
- ↑ SgKP 1895, s. 497.
Літаратура
[правіць | правіць зыходнік]- Блакітная кніга Беларусі : Энцыклапедыя / рэдкал.: Н. А. Дзісько і інш. — Мн.: БелЭн, 1994. — 415 с. — 10 000 экз. — ISBN 5-85700-133-1.
- Энцыклапедыя прыроды Беларусі. У 5-і т. Т. 2. Гатня — Катынь / Рэдкал. І. П. Шамякін (гал. рэд.) і інш. — Мн.: БелСЭ імя Петруся Броўкі, 1983. — С. 303. — 522 с. — 10 000 экз. — С. 303.
- Природа Белоруссии: Популярная энциклопедия / Редкол.: И. П. Шамякин (гл. ред.) и др. — 2-е изд. — Мн.: БелСЭ, 1989. — С. 161. — 599 с. — 40 000 экз. — ISBN 5-85700-001-7. (руск.)
- Республика Беларусь. Атлас охотника и рыболова: Могилёвская область / Редактор Г. Г. Науменко. — Мн.: РУП «Белкартография», 2012. — С. 23, 39. — 64 с. — 10 000 экз. — ISBN 978-985-508-173-0. (руск.)
- Jelski A. Zawiszynka // Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich. Tom XIV: Worowo — Żyżyn (польск.). — Warszawa, 1895. — S. 497.