Залатое імя

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Залатое імя
у іерогліфах
G8

Залатое імя — адно з пяці імёнаў царскага тытула ў Старажытным Егіпце. Сэнс назвы, а таксама яго значэнне не да канца высветлена да сённяшняга дня.

Паходжанне[правіць | правіць зыходнік]

Магчыма фараон прыраўноўваўся залатым імем да сонца, якое ў выглядзе сімвалічнай выявы сокала плыло па небе на караблі ці барцы. Таму знак, які пазначае залатое імя, складаецца з сокала (Гора), які сядзіць на іерогліфе, які азначае золата[1].

Залатое імя паводле позніх крыніц як афіцыйны дадатковы тытул ужываецца ўжо пры фараоне Джосеры з трэцяй дынастыі. Аднак, толькі на помніках фараона Снофру яно з'яўляецца сучасным эпосе. Залатое імя пачыналася значком сокала, які сядзіць на кулоне, прычым гэты стыль да эпохі Сярэдняга царства не змяняўся[2].

Пазнейшыя інтэрпрэтацыі[правіць | правіць зыходнік]

У эліністычны перыяд, да якога адносіцца Разецкі камень, у гэтым значку бачылі перамогу Гора над яго злым братам Сетам. Але гэта інтэрпрэтацыя не адпавядае неваяўнічым напісанням залатога імя ў старажытных тытулах фараонаў Егіпта аж да 11-й дынастыі. Наконт свайго тытулам Тутмас III гаворыць: «Ён (Амун) ствараў мяне як „Бік-ен-небу“ (Залатога сокала)». Яго суправіцельніца Хатшэпсут называецца «Хор-ент-дам» (Гор з чыстага золата). У сувязі з назвай «Залатога памяшкання» як месца пахавання фараона ў Новым царстве, золата інтэрпрэтуецца як сінонім вечнасці. Таму залатое імя можа несці аналагічнае значэнне — як выраз жадання фараона быць вечным Горам.

Зноскі

  1. Wolfgang Helck, Eberhard Otto: Kleines Lexikon der Ägyptologie. S. 153.
  2. Rolf Felde: Ägyptische Könige und Königinnen. S. 21.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Hans Bonnet: Goldhorus, in: Lexikon der ägyptischen Religionsgeschichte, Hamburg 2000 ISBN 3-937872-08-6 S. 216f.
  • Wolfgang Helck, Eberhard Otto: Kleines Lexikon der Ägyptologie. Harrassowitz, Wiesbaden 1999, ISBN 3-447-04027-0
  • Jürgen von Beckerath: Handbuch der ägyptischen Königsnamen. Münchner Ägyptologische Studien, Bd. 49. Philipp von Zabern, Mainz 1999, ISBN 3-8053-2591-6
  • Alan Gardiner: Egyptian Grammar. Griffith Institute, Oxford
  • Thomas Schneider: Lexikon der Pharaonen, 2002 ISBN 3491960533