Перайсці да зместу

Замаскварэчча (раён Масквы)

З Вікіпедыі, свабоднай энцыклапедыі
Замаскварэчча
Краіна
Уваходзіць у
Насельніцтва
  • 56 230 чал. (2025)[2]
Замаскварэчча на карце
Афіцыйны сайт
Лагатып Вікісховішча Медыяфайлы на Вікісховішчы

Замаскварэчча (руск.: Замоскворе́чье) — раён і муніцыпальнае ўтварэнне ў Цэнтральнай адміністрацыйнай акрузе Масквы, размешчаныя ў лукавіне ракі Масквы, на правым яе беразе, на поўдзень ад Крамля.

Насельніцтва — 55 293 чал. (2024). Тэрыторыя 4,32 км². У раёне Замаскварэчча размешчаны станцыі метро «Новакузнецкая», «Траццякоўская», «Павялецкая», «Дабрынінская», «Серпухаўская».

ГодКолькасць
2002 50 590 [3]
2010 55 612 [4]
2012 56 098 [5]
2013 56 483 [6]
ГодКолькасць
2014 56 937 [7]
2015 57 012 [8]
2016 57 722 [9]
2017 57 871 [10]
ГодКолькасць
2018 58 637 [11]
2019 59 105 [12]
2020 59 305 [13]
2021 55 132 [14]
ГодКолькасць
2023 54 521 [15]
2024 55 293 [16]
2025 56 230 [2]

Тэрыторыя і межы

[правіць | правіць зыходнік]

Раён размешчаны ў цэнтральнай частцы Масквы, у складзе Цэнтральнай адміністрацыйнай акругі.

Контуры муніцыпалітэта праходзяць па восях наступных геаграфічных аб’ектаў (па гадзіннікавай стрэлцы): па восі Кажэўніцкай вуліцы, Летнікаўскай вуліцы, Жукава праезду, Дубінінскай вуліцы, 4-га і 1-га Шчыпкоўскіх завулка, вуліцы Паўла Андрэева, Мытнай вуліцы, — Каровій Вал, заходняй і паўночнай межам Серпухаўской плошчы, вуліцы Вялікая Ардынка і Кадашоўскай набярэжнай, Чыгуннага моста, вуліцы Балчуг, рэчышча Масквы-ракі, Наваспаскага моста да Кажэўніцкай вуліцы.

Замаскварэчча мяжуе з раёнамі Якіманка, Данілаўскі, Таганскі і Цвярскі.

Зноскі

  1. АКТМУ. 179/2016. Цэнтральная ФА Праверана 27 кастрычніка 2016.
  2. 1 2 Численность постоянного населения Российской Федерации по муниципальным образованиям на 1 января 2025 годаМ.: Росстат, 2025.
  3. http://www.perepis2002.ru/ct/doc/1_TOM_01_04.xls
  4. http://moscow.gks.ru/wps/wcm/connect/rosstat_ts/moscow/resources/37e8b0004d383735af1bff7d08c3b2f0/Прил_1_ВПН-2010_Москва.xls
  5. Численность населения Российской Федерации по муниципальным образованиям. Таблица 35. Оценка численности постоянного населения на 1 января 2012 года
  6. Численность населения Российской Федерации по муниципальным образованиям на 1 января 2013 года. Таблица 33. Численность населения городских округов, муниципальных районов, городских и сельских поселений, городских населённых пунктов, сельских населённых пунктовРосстат, 2013. — 528 с.
  7. http://www.gks.ru/free_doc/doc_2014/bul_dr/mun_obr2014.rar
  8. http://www.gks.ru/free_doc/doc_2015/bul_dr/mun_obr2015.rar
  9. http://www.gks.ru/free_doc/doc_2016/bul_dr/mun_obr2016.rar — 2018.
  10. Численность населения Российской Федерации по муниципальным образованиям на 1 января 2017 годаМ.: Росстат, 2017.
  11. Численность населения Российской Федерации по муниципальным образованиям на 1 января 2018 годаМ.: Росстат, 2018.
  12. http://www.gks.ru/free_doc/doc_2019/bul_dr/mun_obr2019.rar
  13. https://rosstat.gov.ru/storage/mediabank/CcG8qBhP/mun_obr2020.rar
  14. Итоги Всероссийской переписи населения 2020 года (по состоянию на 1 октября 2021 года)
  15. Численность постоянного населения Российской Федерации по муниципальным образованиям на 1 января 2023 годаРосстат, 2023.
  16. Численность постоянного населения Российской Федерации по муниципальным образованиям на 1 января 2024 годаРосстат, 2024.