Звышмалая падводная лодка

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
80 міні-субмарын тыпу D («Koryu») у сухім доку Курэ, 19 кастрычніка 1945 г.
Японскія падлодкі тыпу D («Koryu»)
Звышмалыя падводныя лодкі ў часткова затопленым доку на базе Курэ(англ.) бел., Японія, люты 1946

Звышма́лая падво́дная ло́дка або мі́ні-субмары́нападводная лодка з водазмяшчэннем менш за 150 тон. Звычайна кіруецца экіпажам з 1-2 маракоў, аўтаномнасць плавання моцна абмежаваная. Звышмалыя падводныя лодкі могуць дзейнічаць самастойна або запускаюцца з карабля ці лодкі-носьбіта. Існуюць падлодкі як ваеннага, так і грамадзянскага прызначэння. Першыя падводныя лодкі большасці краін свету (Злучаныя Штаты Амерыкі USS Holland(англ.) бел., Вялікабрытанія HMS Holland 1(англ.) бел., Швецыя HMS Hajen(руск.) бел., Расія Дэльфін(руск.) бел.) па сучаснай класіфікацыі трапілі б у катэгорыю звышмалых ПЛ.

Узбраенне[правіць | правіць зыходнік]

Міні-субмарыны часцей за ўсё узброены тарпедамі, мінамі альбо могуць несці зарады для дыстанцыйнага падрыву.

Ваеннае прымяненне[правіць | правіць зыходнік]

Звышмалыя субмарыны гістарычна ўжываліся для пранікнення ў бухты праціўніка з мэтай дыверсіі, а таксама ў рашучых сутыкненнях марскіх злучэнняў. Найбольш вядомымі прадстаўнікамі дадзенага класа перыяду другой сусветнай вайны з'яўляюцца японская Ko-hyoteki, нямецкая Seehund і англійская Welman submarine(англ.) бел.(англ.) бел..

Акрамя згаданага прызначэння, міні-субмарыны ўжываліся для разведкі і дастаўкі грузаў. Сучаснае прадстаўнікі класа знаходзяць прымяненне пры выратаванні экіпажаў патанулых субмарын, а таксама для выканання спецаперацый і для перавозкі наркотыкаў.

Негерметычная субмарына для аквалангістаў

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • А. Е. Тарас. Сверхмалые подводные лодки 1914-2004. — Мн.: Харвест, 2004. — 248 с. — 3000 экз. — ISBN 985-13-2223-7.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]