Зефір (міфалогія)

З Вікіпедыі, свабоднай энцыклапедыі
Зефір
стар.-грэч.: Ζέφυρος
Міфалогія старажытнагрэчаская рэлігія[d]
Пол мужчынскі пол
Бацька Астрэй
Маці Эас
Браты і сёстры Барэй, Эўр і Нот
Жонка Chloris[d] і Ірыда
Дзеці Aurai[d], Эрот, Balius[d], Xanthus[d], Karpos[d], Arion[d] і Pothos[d]
Лагатып Вікісховішча Медыяфайлы на Вікісховішчы

Зефір — у грэчаскай міфалогіі бог заходняга ветру, вястун багоў. Сын Астрэя і Эас. Згаданы ў «Іліядзе» (II 147 і інш.) Аб розніцы ва ўласцівасцях Зефіру на Захадзе і на Усходзе мелі паняцце складальнікі гамераўскіх песень, якія прымушаюць Зефір дзьмуць на астравах блажэнных, якія знаходзяцца на крайнім захадзе і не ведаюць ні бур, ні дажджоў, ні снегу.

Яму прысвечаны LXXXI арфічны гімн. Яго каханая — Хларыда (лац.: Флора). Таксама Зефір — супернік Апалона ў каханні да Гіяцынта.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]