Зоф’я Налкоўская

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Зоф'я Налкоўская
польск.: Zofia Nałkowska
Zofia Nalkowska.jpg
Асабістыя звесткі
Дата нараджэння:

10 лістапада 1884(1884-11-10)

Месца нараджэння:

Варшава, Царства Польскае, Расійская імперыя[1]

Дата смерці:

17 снежня 1954(1954-12-17) (70 гадоў)

Месца смерці:

Варшава, Польская Народная Рэспубліка[1]

Пахаванне:

Вайсковыя Павонзкі[d]

Грамадзянства:

Flag of Russia.svg Расійская імперыя
Сцяг Польшчы

Літаратурная дзейнасць
Род дзейнасці:

пісьменніца, журналістка, публіцыст і драматург

Гады творчасці:

1903—1954

Мова твораў:

польская

Дэбют:

1903

Узнагароды:
Ордэн Адраджэння Польшчы 1-й ступені
Ордэн Сцяг Працы I ступені
Ордэн Адраджэння Польшчы 2-й ступені
Ордэн Адраджэння Польшчы 4-й ступені
Залаты крыж Заслугі
Медаль «10-годдзе Народнай Польшчы»
Commons-logo.svg Выявы на Вікісховішчы

Зоф'я Налкоўская (польск.: Zofia Nałkowska; 10 лістапада 1884, Варшава17 снежня 1954) — польская пісьменніца.

Біяграфічныя звесткі[правіць | правіць зыходнік]

Скончыла Варшаўскую прыватную гімназію (1901). У 1922—27 жыла ў Гродне, была куратарам патранату (апекі) вязняў гродзенскай турмы, памагала зняволеным.

Творчасць[правіць | правіць зыходнік]

Дэбютавала як паэтэса вершам «Я памятаю» (1898), як празаік — навелай «Арліца» (1903). Першыя раманы «Жанчыны» (1906), «Князь» (1907), «Нарцыза» (1910) напісаны ў стылявой манеры, уласцівай літаратуры «Маладой Польшчы». У зборніку апавяданняў «Таямніцы крыві» (1917), рамане «Граф Эміль» (1920) праявілася маральнае асуджэнне Першай сусветнай вайны. Праблеме адбудавання Польшчы прысвечаны «Раман Тэрэзы Генерт» (1923). Гродзенская тэматыка ў аснове яе раманаў «Нядобрае каханне» (1928), «Мяжа» (1935), «Вузлы жыцця» (1948), драмы «Дзень яго вяртання» (1931), эсэ «У шалашы» (1924), «Гродна» (1926), «Нёман» (1934) і інш. Вострыя сацыяльныя і палітычныя праблемы, псіхалогія чалавека адлюстраваны ў раманах «Галкі» (1927), «Нецярплівыя» (1938), драме «Дом жанчын» (1930) і інш. Аўтар зборнікаў псіхалагічных мініяцюр «Характары» (1922), навел пра лагеры смерці «Медальёны» (1946), літаратурна-крытычных і публіцыстычных твораў, дзённікаў.

На беларускую мову асобныя яе апавяданні пераклаў Янка Брыль.

Прэміі і ўзнагароды[правіць | правіць зыходнік]

  • Дзяржаўная прэмія Польшчы (1953).

Бібліяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Беларускія пераклады[правіць | правіць зыходнік]

  • у кн.: Сад: Кніга польскіх апавяданняў. Мн., 1982.

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Мусіенка С. Налкоўская // БЭ ў 18 т. Т. 11. — Мн., 2000.
  • Мусиенко С. Ф. Гродненский период творчества Зофьи Налковской // Советское славяноведение. 1984. № 1. — С. 46-56.
  • Rogatko B. Zofia Nałkowska. — Warszawa, 1980.