Зоя Валянцінаўна Белахвосцік

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Зоя Белахвосцік
Зоя Валянцінаўна Белахвосцік
Дата нараджэння 26 кастрычніка 1959(1959-10-26) (61 год)
Месца нараджэння
Грамадзянства Сцяг СССРСцяг Беларусі
Бацька Валянцін Сяргеевіч Белахвосцік
Маці Вольга Глебаўна Глебава[d]
Муж Аляксандр Фёдаравіч Гарцуеў
Дзеці Валянціна Аляксандраўна Гарцуева
Адукацыя
Месца працы
Прафесія актрыса
Кар’ера 1977—н.ч.
Узнагароды
Народны артыст Беларусі
IMDb ID 3362551

Зоя Валянцінаўна Белахвосцік (нар. 26 кастрычніка 1959, Мінск, БССР, СССР) — беларуская актрыса тэатра і кіно. Народная артыстка Беларусі, заслужаная артыстка Аўтаномнай Рэспублікі Крым.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзілася Зоя 26 кастрычніка 1959 у горадзе Мінск. Нарадзілася ў сям'я акцёра Валянціна Белахвосціка і канцэртмайстра Вольгі Глебаўны Глебавай, дачкі акцёра Глеба Глебава.

У 1982 годзе яна скончыла Беларускі тэатральна-мастацкі інстытут па спецыяльнасці актрыса драмы і кіно[1]. На чацвёртым курсе яе навучання ёй прапанавалі сыграць ролю Паўлінкі. З-за гэтай ролі ёй прыйшлося адрасціць доўгія валасы. З гэтага моманту Зоя выконвала ролю Паўлінкі да 2000 года[2].

З 1982 года з'яўлялася актрысай Нацыянальнага акадэмічнага тэатра імя Янкі Купалы. Сыграла ў больш за 55 спектаклях. Працавала на радыё, выкладае ў Беларускай акадэміі мастацтваў[3].

Пасля масавых фальсіфікацый на прэзідэнцкіх выбарах 2020 года, жорсткага разгону акцый пратэстаў, збіцця і катаванняў затрыманых пратэстоўцаў, калектыў Купалаўскага тэатра 13 жніўня запатрабаваў спыніць гвалт у дачыненні да мірных грамадзян і выступіў за пералік галасоў з удзелам незалежных назіральнікаў. 17 жніўня ўладамі быў звольнены дырэктар тэатра Павел Латушка. 26 жніўня Зоя Белахвосцік разам з большасцю трупы і іншымі супрацоўнікамі тэатра звольнілася ў знак пратэсту[4].

2 кастрычніка яе звольнілі з Беларускай дзяржаўнай акадэміі мастацтваў, дзе яна выкладала на кафедры акцёрскага майстэрства тэатральнага факультэту. На паўстаўкі яна была мастацкім кіраўніком акцёрскага курсу[5][6][7].

Ролі[правіць | правіць зыходнік]

Праца ў тэатры[правіць | правіць зыходнік]

  • Жыцці Карыцына
  • Івона, прынцэса Бургундская
  • Ідылія
  • Крывавая Мэры
  • Паўлінка
  • Піць, спяваць, плакаць
  • С. В.
  • Смак яблыка
  • Тутэйшыя

Праца ў кіно[правіць | правіць зыходнік]

  • 2010 «Смяротная схватка»
  • 2010 «Каханне дзеля жыцця» (здымаецца) — галоўная роля
  • 2009 «Суд» — Лідзія Паўлаўна, маці Андрэя, «Сведка»
  • 2009 «Жураў» — Міронава Ларыса, удава загінуўшага Сяргея Міронава, серыя «Смяротны нумар»
  • 2008 «Зграя»
  • 2007 «Чаклун і Румба» — медсястра
  • 2007 «Маёр Ветраў» — суддзя
  • 2005 «Чалавек вайны»
  • 2002 «Каменская-2» — менеджар
  • 2002 «Мужчынскія гульні»
  • 1992 «Вальс залатых цяльцоў» — сцюардэса
  • 1988 «Радавыя» (фільм-спектакль) — Мар’я
  • 1987 «Жаніцца — не журыцца» (фільм-спектакль) — Зоська
  • 1985 «Куды ідзеш, салдат?» — эпізод

Узнагароды[правіць | правіць зыходнік]

Народная артыстка Беларусі (2018[8]), заслужаная артыстка Аўтаномнай Рэспублікі Крым. Уладальніца нагруднага знака Міністэрства культуры Рэспублікі Беларусь «За ўнёсак у развіццё культуры Беларусі»[9]. Заслужаная артыстка Нацыянальнага акадэмічнага тэатра імя Янкі Купалы[10].

Сям’я[правіць | правіць зыходнік]

У шлюбе з рэжысёрам Аляксандрам Гарцуевым мае дачку Валянціну, таксама актрысу Купалаўскага тэатра.

Зноскі

  1. Зоя Белахвосцік - фото и биография, семья, фильмография на AFISHA.TUT.BY. afisha.tut.by. Праверана 26 сакавіка 2020.
  2. Наталия КРИВЕЦ | Сайт «Комсомольской правды» Прима Купаловского театра Зоя Белохвостик: Коса, грудь, бедра - все накладное (руск.) . KP.BY - сайт «Комсомольской правды» (21 кастрычніка 2009). Праверана 26 сакавіка 2020.
  3. Зоя Белахвосцік. Тэарэмы натхнення Людміла Грамыка. Людзі тэатру і кіно
  4. Из Купаловского театра уволены 58 актеров и сотрудников
  5. Зорку Купалаўскага тэатру Зою Белахвосьцік звальняюць з Акадэміі мастацтваў, Радыё Свабода, 2-10-2020
  6. Звезду Купаловского, актрису Зою Белохвостик увольняют из Академии искусств (руск.) . TUT.BY (2 кастрычніка 2020). Праверана 3 кастрычніка 2020.
  7. Зою Белохвостик увольняют из Академии искусств (руск.) . Белорусский партизан. Праверана 3 кастрычніка 2020.
  8. Указ Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь № 462 «Аб узнагароджанні». Афіцыйны інтэрнэт-партал Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь (26 лістапада 2018).
  9. Зоя Белахвосцік - фото и биография, семья, фильмография на AFISHA.TUT.BY. afisha.tut.by. Праверана 26 сакавіка 2020.
  10. Тэатр імя Янкі Купалы (руск.)  // Вікіпедыя. — 2020-03-26.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]