Канвікт

Канві́кт (ад лац.: convictus) — інтэрнат у навучальных установах езуітаў і піяраў^[1].

Гісторыя і функцыі

Першапачаткова статуты ордэна езуітаў не прадугледжвалі існаванне інтэрнатаў, бо лічылася непажаданым пранікненне ў асяроддзе моладзі элементаў манаскага жыцця і знікненне дыстанцыі паміж выхавацелямі і выхаванцамі^[1].

Аднак жыццёвыя патрэбы прывялі да ўвядзення канвіктаў, у першую чаргу для маламаёмнай моладзі, якая магла атрымаць там прытулак на час навучання. Пазней былі ўведзены і спецыялізаваныя інтэрнаты: шляхецкія канвікты для моладзі шляхецкага паходжання і музычныя бурсы. Акрамя таго, інтэрнаты існавалі пры езуіцкіх дыяцэзіяльных семінарыях і алюмнатах^[1].

Крыніцы

↑ ^а ^б ^в ЭВКЛ 2010, с. 256.

Літаратура

Канвікт // Вялікае княства Літоўскае: Энцыклапедыя. У 3 т. / Рэдкал.: Т. У. Бялова (гал. рэд.) і інш.; маст. З. Э. Герасімовіч. — Мн.: Беларуская Энцыклапедыя, 2010. — Т. 3: Дадатак. А — Я. — С. 256. — 696 с. — ISBN 978-985-11-0487-7 (т. 3), ISBN 985-11-0315-2.

[FOOTNOTEЭВКЛ2010256-1] а ^б ^в ЭВКЛ 2010, с. 256.

[1]