Кангур (гара)
Выгляд
|
Кангур (гара)
|
|
|---|---|
| кіт.: 公格尔峰 кірг.: Коңур Тоо кірг.: قوڭۇر توو уйг.: قوڭۇر تاغ |
|
| Геаграфічнае становішча | |
| Тып | гара |
| Краіны | |
| Рэгіёны | |
| Горная сістэма | |
| 38°35′38″ пн. ш. 75°18′48″ у. д.HGЯO | |
| Характарыстыкі | |
| Абсалютная вышыня | 7 649 м |
| Адносная вышыня | 3 585 м |
| Ізаляцыя | 240 км |
| Першае ўзыходжанне | 1981 |
Кангу́р — горны масіў у хрыбце Кангурмузтаг у кітайскай частцы Паміра, размешчаны на тэрыторыі Сіньцзян-Уйгурскага аўтаномнага раёна. Вяршыні Кангур (7649 м), Кангурцюбэ (7530 м) і Музтагата (7546) — самыя высокія пікі хрыбта Кангурмузтаг.
Кангур размешчаны на поўнач ад гары Музтагата і на паўночны ўсход ад возера Каракёль. З-за сваёй аддаленасці масіў быў адкрыты еўрапейцамі толькі ў 1900 годзе. Аднак пасля пабудовы Каракарумскай шашы, якая злучае Пакістан і Кітай, Кангур стаў больш даступным.
Першае ўзыходжанне на Кангур здзейсніла брытанская экспедыцыя пад кіраўніцтвам Крыса Бонінгтана 5 ліпеня 1981 года.